مطالعه تأثیر چند علف‌کش در مهار علف‌های‌هرز سورگوم علوفه‏ای (Sorghum bicolor L. Moench)

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات اهواز

2 موسسه تحقیقات گیاهپزشکی

3 مرکز تحقیقات مشهد

4 مرکز تحقیقات مشهد

doi
چکیده

به ‏منظور بررسی کارایی ترکیب‌های مختلف علف‌کش‏های پیش‏رویشی و پس‏رویشی برای مهار علف‌های‌هرز سورگوم علوفه‏ای، آزمایشی در سال 1389 و در سه منطقه مشهد، اهواز و ورامین انجام شد. قالب طرح، بلوک‏های کامل تصادفی با چهار تکرار و 10 تیمار بود. تیمارها شامل دو علف‌کش پیش‏رویشی استوکلر (آسنیت EC 50%) و پندی‏متالین (استومپ EC 33%) به میزان 5/3 لیتر ماده تجاری در هکتار در ترکیب با چهار علف‌کش پس‏رویشی توفوردی + ام‏سی‏پی‏آ (SL 5/67%)، توفوردی + دای‏کامبا (دیالن سوپر SL 6/46%)، بروموکسینیل + ام‏سی‏پی‏آ (برومایسید ام آ EC 40%) و بنتازون (بازاگران SL 48%) به ترتیب به میزان 5/1، یک، 5/1 و 2/1 لیتر از ماده تجاری در هکتار همراه با دو شاهد بدون وجین و با وجین پیاده شدند. همه تیمار‏ها در کنترل پهن‏برگ‏ها موفق بودند و با توجه به غالبیت پهن‏برگ‏ها دراین تحقیق، عملکرد علوفه خشک سورگوم نسبت به شاهد بدون وجین در همه تیمار‏ها افزایش یافت. تیمار استوکلر به‏ همراه بروموکسینیل + ام‌سی‌پی‌آ در مهار پهن‏برگ‏ها موفق‏تر بود، در حالی که تیمار‏های ترکیبی با بنتازون از کارایی کمتری برخوردار بودند. هیچیک از علف‌کش‌های استوکلر و پندی‌متالین قادر به کنترل باریک‏برگ چند ساله قیاق (Sorghum halepense) نبودند، در حالی که باریک‌برگ یک‌ساله درنه‌سرخه (Echinocloa colonum) توسط آن‏ها کنترل شد. استوکلر در کنار بنتازون در مهار اویارسلام مؤثر بود ولی نشانه‏هایی از خسارت توسط آن‏ها روی سورگوم مشاهده شد. گیاه‏سوزی جزئی استوکلر در مشهد با کاهش عملکرد سورگوم همراه نبود و توانست علف‌های‌هرز را مهار کند در حالی که گیاه‏سوزی بنتازون در اهواز موجب کاهش عملکرد شد.