بررسی مهار آرماتورهای طولی تیر بتنآرمه در اتصال با مقطع فولادی محاط در ستون بتنآرمه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
2 استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 استاد ممتاز، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
doi
10.22065/jsce.2025.504207.3651چکیده
در سالهای اخیر استفاده از ستونهای مرکب در سازههای بلند افزایش یافته است. یکی از مهمترین موضوعات در بحث اتصالات کامپوزیت، اتصال مناسب بین مقطع فولادی محاط در ستون بتنآرمه و تیر بتنآرمه است. در این پژوهش، سه نمونه آزمایشگاهی جهت بررسی اثر همزمان استفاده از مقطع فولادی در ستون بتنآرمه، مقطع فولادی در ناحیه اتصال (قطعه انتقالی) تیر بتنآرمه به مقطع فولادی محاط در ستون بتنآرمه و مهار آرماتورهای طولی تیر بتنآرمه به روش اتصال جوشی و ارائه یک اتصال کامپوزیت جدید طراحی و ساخته شده و تحت بارگذاری چرخهای قرار گرفته است. پارامترهای اصلی این آزمایش بررسی اثر استفاده مقطع فولادی محاط در ستون بتنآرمه، قطعه انتقالی در ناحیه اتصال و نحوه مهار آرماتورهای طولی تیر به روش اتصال جوشی، بر ظرفیت باربری اتصال، سختی، انرژی تلف شده و شکلپذیری اتصال بوده است. نتایج نشان میدهد ظرفیت باربری نمونه با مقطع فولادی در ستون بتنآرمه و قطعه انتقالی در ناحیه اتصال تیر و مهار آرماتورهای طولی تیر به روش اتصال جوشی، نسبت به نمونه تیر و ستون بتنآرمه و نمونه تیر بتنآرمه و مقطع فولادی محاط در ستون بتنآرمه، به ترتیب 35% و 26% افزایش یافته است. سختی نمونه با مقطع فولادی در ستون بتنآرمه و قطعه انتقالی در ناحیه اتصال تیر و همچنین مهار آرماتورهای طولی تیر به روش اتصال جوشی، نسبت به نمونه تیر بتنآرمه و مقطع فولادی محاط در ستون بتنآرمه 60% افزایش یافته و نمونه با مقطع فولادی محاط در ستون بتنآرمه نسبت به تیر و ستون بتنآرمه %44 افزایش یافته است. نتایج شکلپذیری نمونهها، نشان میدهد نمونه دارای قطعه انتقالی در ناحیه اتصال تیر و مقطع فولادی محاط در ستون بتنآرمه نسبت به نمونه با مقطع فولادی محاط در ستون بتنآرمه 5% و نمونه با مقطع فولادی محاط در ستون بتنآرمه نسبت به نمونه با تیر و ستون بتنآرمه 8% افزایش یافته است.