فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

استفاده از کود‌های زیستی و آلی در شرایط تنش خشکی سبب کاهش اثرات ناشی از تنش و بهبود پارامترهای رشد و نمو گیاه می‌شود. به همین دلیل پژوهشی در دو سال زراعی 99-1398 و 1400-1399 در شرایط آب و هوایی شهرستان چالوس انجام شد. آزمایش بصورت اسپلیت– فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی با 3 تکرار اجرا شد. عامل اصلی شامل کم آبیاری در سه سطح (100، 80 و 60 درصد نیاز آبی) و عامل‌های فرعی شامل کود زیستی (شاهد، قارچ مایکوریزا و اینتروباکتر) و کود آلی (بدون مصرف و 16 و 24 تن در هکتار) بصورت فاکتوریل بود. نتایج مقایسه میانگین نشان داد بیشترین عملکرد دانه در شرایط آبیاری 100 درصد نیاز آبی گیاه و کاربرد 24 تن در هکتار کود آلی و مایکوریزا در سال دوم به میزان 1/126 گرم در مترمربع مشاهده شد و سپس شرایط آبیاری 80 درصد نیاز آبی گیاه و کاربرد 24 تن در هکتار کود آلی و اینتروباکتر در سال دوم به میزان 3/124 گرم در مترمربع بالاترین میزان را داشت. بطور کلی دور آبیاری 60 درصد نیاز آبی عملکرد دانه را نسبت به دورهای آبیاری دیگر کاهش داد. با توجه به نتایج این مطالعه، استفاده از کود آلی و زیستی در شرایط تنش خشکی می‌تواند بهبود قابل‌توجهی در عملکرد کمی و کیفی ماش داشته باشد. بنابراین، استفاده از کود آلی و زیستی در شرایط تنش خشکی می‌تواند سبب بهبود قابل‌توجهی در رشد، عملکرد و کیفیت دانه ماش شود.