فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به منظور ارزیابی اثر چند علف‌کش در کنترل علف‌های‌هرز مزارع یونجه مستقر در منطقه جیرفت، آزمایشی بصورت طرح بلوک‌های تصادفی کامل با 4 تکرار طی دو سال (89-1387) اجرا شد. تیمار‌های آزمایش عبارت بودند از کاربرد علف‌کش‌های پرسوئیت (ایمازتاپیر 10 درصد SL) به میزان‌های 4/0، 6/0، 8/0 و 1 لیتر در هکتار به همراه یک لیتر سیتوگیت بعلاوه فوکوس (سیکلوکسیدیم 10 درصد EC) به میزان 2 لیتر در هکتار، استامپ (پندی متالین 33 درصد EC) به میزان 5/2 و 3 لیتر در هکتار، بازاگران (بنتازون 48 درصد SL) به میزان 3 لیتر در هکتار بعلاوه سیکلوکسیدیم به میزان 2 لیتر در هکتار، سنکور (متری‌بوزین 70 درصد WP) به میزان یک کیلو‌گرم در هکتار، بوترس (توفوردی‌بی 3/42 درصد EC) به میزان 2، 5/2، 3 و 5/3 لیتر در هکتار از ماده تجارتی و تیمار شاهد شامل وجین در طول فصل رشد بود. اثر علف‌کش‌ها بر کاهش وزن خشک و تراکم علف‌های‌هرز طی سه چین بررسی شد. نتایج نشان داد تیمار‌ها اثر معنی‌داری بر کاهش تراکم و وزن خشک علف‌های‌هرز پنجه مرغی (Cynodon dactylon) و پیچک (Convolvulus arvensis) داشتند. در بین تیمارهای آزمایش سیکلوکسیدیم دو لیتر در هکتار بهترین گزینه در کنترل پنجه مرغی بود، بطوری که این تیمار تراکم این علف‌‌هرز را بین 47 تا 64 و وزن خشک آن را بین 47 تا 62 درصد کاهش داد. بهترین تیمار جهت کنترل پیچک علف‌کش توفوردی‌بی به میزان 5/3 لیتر در هکتار از ماده تجارتی بود و توانست تراکم این علف‌‌هرز را بین 38 تا 42 درصد و وزن خشک آن را 36 تا 39 درصد کاهش دهد. بیشترین عملکرد یونجه نیز در حضور تیمارهای کاربرد ایمازتاپیر 8/0 و یک لیتر سیکلوکسیدیم در هکتار برداشت شد.