تأثیر شش هفته تمرین راه رفتن الاستیکی بر طیف فرکانس نیروهای عکس العمل زمین در مناطق دهگانه پای بیماران مبتلا به کمردرد طی دویدن
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد بیومکانیک ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 استادیار بیومکانیک ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی ، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
4 کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، گروه تربیت بدنی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22037/jrm.2018.111309.1903چکیده
مقدمه و اهداف راه رفتن الاستیکی با درگیری مستقیم فاشیای پشتی-کمری از بروز مجدد کمردرد پیشگیری میکند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر شش هفته راه رفتن الاستیکی بر طیف فرکانس نیروهای عکسالعمل زمین طی دویدن در مناطق دهگانه پای بیماران مبتلا به کمردرد بود. مواد و روش ها تعداد 28 مرد مبتلا به کمردرد به طور تصادفی به دو گروه تجربی (16 نفر) و کنترل (12 نفر) تقسیم شدند. آزمودنیهای گروه تجربی به مدت شش هفته، سه جلسه در هفته، چهل و پنج دقیقه در هر جلسه تمرینات راه رفتن الاستیکی را انجام دادند. طیف فرکانس نیروهای عکسالعمل زمین طی پیش و پسآزمون توسط دستگاه فوت اسکن (نرخ نمونهبرداری: 300 هرتز) ثبت شد. یافته ها نتایج تحقیق حاضر نشان داد که در گروه تجربی، تعداد هارمونیهای ضروری در استخوان کف پایی دوم در گروه تجربی طی پسآزمون نسبت به پیشآزمون کاهش معناداری را دارا بود (017/0=P). همچنین زمان اتکای دویدن در دو گروه تجربی و کنترل طی پیشآزمون و پسآزمون برابر بود (05/0<P). نتیجه گیری نتایج مطالعه حاضر نشان داد اثر تمرینات راه رفتن الاستیکی بر بهبود محتوای فرکانس نیروی عکسالعمل زمین در افراد مبتلا به کمردرد میتواند ارزش کلینیکی را برای توانبخشی این افراد داشته باشد. واژه های کلیدی