تأثیر شش هفته تمرین راه رفتن الاستیکی بر طیف فرکانس نیروهای عکس العمل زمین در مناطق ده‌گانه پای بیماران مبتلا به کمردرد طی دویدن

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد بیومکانیک ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 استادیار فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 استادیار بیومکانیک ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی ، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

4 کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، گروه تربیت بدنی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
10.22037/jrm.2018.111309.1903
چکیده

مقدمه و اهداف راه رفتن الاستیکی با درگیری مستقیم فاشیای پشتی-کمری از بروز مجدد کمردرد پیشگیری می­کند. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر شش هفته راه رفتن الاستیکی بر طیف فرکانس نیروهای عکس­العمل زمین طی دویدن در مناطق ده­گانه پای بیماران مبتلا به کمردرد بود. مواد و روش ­ها تعداد 28 مرد مبتلا به کمردرد به طور تصادفی به دو گروه تجربی (16 نفر) و کنترل (12 نفر) تقسیم شدند. آزمودنی­های گروه تجربی به مدت شش هفته، سه جلسه در هفته، چهل و پنج دقیقه در هر جلسه تمرینات راه رفتن الاستیکی را انجام دادند. طیف فرکانس نیروهای عکس­العمل زمین طی پیش و پس­آزمون توسط دستگاه فوت اسکن (نرخ نمونه­برداری: 300 هرتز) ثبت شد. یافته ­ها نتایج تحقیق حاضر نشان داد که در گروه تجربی، تعداد هارمونی­های ضروری در استخوان کف پایی دوم در گروه تجربی طی پس­آزمون نسبت به پیش­آزمون کاهش معناداری را دارا بود (017/0=P). همچنین زمان اتکای دویدن در دو گروه تجربی و کنترل طی پیش­آزمون و پس­آزمون برابر بود (05/0<P). نتیجه­ گیری نتایج مطالعه حاضر نشان داد اثر تمرینات راه رفتن الاستیکی بر بهبود محتوای فرکانس نیروی عکس­العمل زمین در افراد مبتلا به کمردرد می­تواند ارزش کلینیکی را برای توان‌بخشی این افراد داشته باشد. واژه­ های کلیدی