سنتز آلیاژ انتروپی بالا FeCoNiCuAl و بررسی اثر آنتالپی در جدایش فازی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی و علم مواد، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشکده مهندسی و علم مواد، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
doi
10.22034/amnc.2023.410630.1246چکیده
نزدیک به دو دهه از کشف آلیاژهای با انتروپی بالا میگذرد، ایدهای از آلیاژسازی که دانشمندان مهندسی مواد را برای کشف ترکیبات آلیاژی نامتعارف و سیستمهای آلیاژی چند جزئی تشویق کرده است. برای افزایش عملکرد این گروه از آلیاژها در زمینههای کاربردی مختلف، سنتز قابل کنترل با فازهای مطلوب مورد نیاز است. بر این اساس در این پژوهش با هدف سنتز آلیاژ انتروپی بالای دو فازی با تکیه بر اصول ترمودینامیک، در گام نخست محاسبات تئوریک انجام شد و پس از امکان سنجی از منظر تئوری، به روش حالت جامد، پودرهای عنصری آهن، کبالت، نیکل، مس و آلومینیوم با خلوص بالا انتخاب و به صورت مکانیکی مخلوط و آلیاژ گردید. از محفظه آلیاژ سازی مکانیکی در زمانهای متوالی 10، 20، 30، 40 و 50 ساعت نمونه برداری انجام شد. این نمونهها با تکنیک پراش اشعه ایکس (XRD) مشخصه یابی شده و مشاهده گردید بعد از 50 ساعت این آلیاژ دارای ساختار کریستالی دوفاز FCC است. بدین ترتیب آزمونهای تجربی، محاسبات ترمودینامیک را تایید میکرد. همچنین، تصاویر آنالیز نقشه عنصری نشان داد که پس از 50 ساعت آلیاژسازی مکانیکی، تمام عناصر آلیاژ انتروپی بالا بصورت کاملا یکنواخت در زمینه پراکنده شدند و ساختار محلول جامد یکنواخت تشکیل شده است. در نهایت، برخی از بینشها در مورد چالشها و چشم اندازهای آینده در این زمینه تحقیقاتی نو ظهور، ارائه شده است.