فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در سال‌های اخیر، سیستم سازه‌ای نوینی تحت عنوان دایاگرید معرفی شده است که به‌وسیله شبکه‌ای از اعضای قطری در پیرامون سازه تشکیل ‏می‌شود. این سیستم سازه‌ای شکل‌پذیری پایینی داشته و به دلیل سختی بالا و زمان تناوب کم، نیروی زلزله ورودی به این سازه‌ها زیاد می‌باشد. ‏بنابراین تلاش برای بهبود عملکرد لرزه‌ای این سیستم‌های سازه‌ای ضروری به نظر می‌رسد. در این پژوهش به تأثیر جداسازی پایه بر عملکرد ‏لرزه‌ای قاب‌های دایاگرید فولادی با اضافه کردن جداساز آونگ اصطکاکی تک‌قوسی پرداخته شده است. برای این منظور، ابتدا در نرم‌افزار ‏ETABS‏ قاب‌های 6 و 12 طبقه با سیستم دایاگرید تحت سه زاویه 58، 73 و 78 درجه بدون جداساز براساس آیین‌نامه‌های ‏ASCE 7-22‎‏ و ‏AISC360-16‎‏ طراحی و تحلیل گردیدند. سپس برای انجام تحلیل‌های دینامیکی تاریخچه‌زمانی غیرخطی، این قاب‌ها در نرم‌افزار ‏OpenSees‏ به ‏صورت دو بعدی با حالت بدون استفاده از جداساز و بار دیگر با منظور نمودن جداساز مدل‌سازی شدند. برای انجام این تحلیل‌ها 11 جفت ‏رکورد زلزله حوزه دور براساس نشریه‎ FEMA P695‎‏ و در سطح خطر زلزله ‏MCE‏ مورد استفاده قرار گرفتند. از خروجی‌های برنامه پارامترهای ‏مورد نظر شامل نسبت دریفت طبقات، شتاب طبقات، برش پایه و تغییرمکان جداساز برداشت گردید. نتایج نشان دادند که استفاده از جداساز ‏لرزه‌ای باعث بهبود عملکرد لرزه‌ای قاب‌های دایاگرید می‌شود و از طرفی با بررسی نسبت دریفت طبقات، مشاهده شد که با اضافه نمودن ‏جداساز لرزه‌ای به قاب‌های بدون جداساز نسبت دریفت طبقات در قاب 6 طبقه به‌طور میانگین حدود 9/73 درصد و در قاب 12 طبقه به‌طور ‏میانگین 64/75 درصد کاهش یافت، به این ترتیب سازه‌های دایاگرید از ناحیه فروریزش تحت زلزله ‏MCE‏ فاصله می‌گیرند و از فروریزش ‏سازه‌ها جلوگیری می‌شود.‏