مقایسه ظرفیت میانه فروریزش دیوار برشی فولادی به روش تقریبی (تبدیل منحنی پوش اور به شکنندگی) و دقیق
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی عمران، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22065/jsce.2025.470572.3482چکیده
در حال حاضر برای ارزیابی آسیبپذیری لرزهای و بررسی ظرفیت فروریزش سیستمهای مختلف سازهای، نیاز به تحلیلهای دینامیکی غیرخطی گسترده با استفاده از مدلسازی عددی و انتخاب رکوردهای لرزهای مناسب است که نیاز به تلاش محاسباتی پیچیده و زمانبر دارد. برای غلبه بر این موارد، نرمافزار SPO2FRAG برای استخراج منحنی شکنندگی در سطوح مختلف عملکردی، به عنوان جایگزینی کارآمد برای انجام تحلیلهای دینامیکی غیرخطی فزاینده (IDA)، توسط محققین گذشته ارائه شده است. در این پژوهش برای صحت سنجی و دقت نتایج حاصل از این نرمافزار، مدل عددی از سیستم سازهای دیوار برشی فولادی انتخاب و با نمونه آزمایشگاهی معتبر، اعتبارسنجی گردید. پس از آن، سازههایی با تعداد طبقات 4، 8، 12 و 16 به کمک آییننامه طراحی شدند و منحنی شکنندگی این سازهها در سطح عملکردی فروریزش به کمک دو روش مختلف (1- تحلیل دینامیکی فزاینده تحت 22 جفت رکورد زلزله حوزه دور، 2- نرمافزار SPO2FRAG) استخراج و مقایسه گردید. نتایج نشان داد که روش SPO2FRAG در سازههای 4 و 8 طبقه نتایج محافظهکارانهای نسبت به روش دقیق ارائه میدهد. از طرفی با افزایش تعداد طبقات، دقت نتایج کاهش مییابد. بنابراین، استفاده از این روش فقط برای سازههایی با ارتفاع کمتر از 16 طبقه توصیه میشود. در نتیجه، اگرچه SPO2FRAG میتواند بهعنوان ابزاری سریع و کمهزینه برای ارزیابی اولیه سازههایی با ارتفاع کمتر از 16 طبقه مورد استفاده قرار گیرد، اما برای مطالعات دقیق و طراحی سازههای مهم، استفاده از روشهای دقیقتر مانند IDA ضروری است.
