ارزیابی میزان دی اکسید کربن تولید شده در ساخت ساختمان های کوتاه مرتبه با اسکلت بتنی، فولادی و LSF و مقایسه انواع سقف

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مهندسی عمران، مهندسی و مدیریت ساخت، دانشکده مهندسی عمران و منابع زمین، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران و منابع زمین، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانشیار گروه مهندسی عمران گرایش مدیریت ساخت، دانشکده مهندسی عمران و منابع زمین، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22065/jsce.2025.469672.3477
چکیده

گرم شدن کره‌زمین، تغییرات هوا و نابودی تدریجی محیط‌زیست، ناشی از انتشار گازهای گلخانه‌ای از جمله گاز دی اکسید کربن است. صنایع تولیدی و وسایل حمل و نقل از یک سو و از سوی دیگر صنعت ساختمان عامل چنین فاجعه زیست‌محیطی و در نتیجه فاجعه انسانی هستند. در گذشته مطالعات بسیاری در مورد سهم صنعت ساختمان در انتشار گازهای گلخانه‌ای انجام شده است که بیشتر این مطالعات مربوط به دوره بهره‌برداری بوده و تاکنون مطالعات زیادی برای ارزیابی میزان انتشار دی اکسید کربن در مرحله‌ی ساخت در ایران ارائه نشده است. در این پژوهش هدف، ارزیابی میزان دی اکسید کربن تولیده شده حاصل از ساخت ساختمان‌های با اسکلت بتنی، فولادی و LSF است. در راستای برآورده شدن این هدف سه ساختمان مسکونی به عنوان نمونه‌های موردی در استان گیلان، نوار ساحلی دریای خزر مورد مطالعه قرار گرفته است. میزان مصالح مورد استفاده در هر بخش از طریق متره به کمک نرم افزار اکسل، بدست آمد. میزان کربن مصالح مختلف به ازای واحد وزن مصالح مصرفی از منبع معتبر استخراج گردید. براساس محاسبات انجام شده میزان کربن تولیدی در مرحله ساخت برای سه ساختمان با اسکلت بتنی، فولادی و LSF به ازای مصالح سازه‌ای به ترتیب برابر 46/335، 89/186 و 29/134 کیلوگرم کربن بر مترمربع به دست آمد. بررسی مقایسه بیانگر آن است که میزان کربن تولیدی برای ساخت یک سازه LSF کمتر از سازه بتنی و فلزی است. همچنین تأثیر جایگزینی انواع سقف در میزان کاهش کربن برای ساختمان بتنی و فلزی مورد مطالعه قرارگرفت. میزان کربن تولیدی در ساخت سازه بتنی با سقف تیرچه پیش تنیده در مقایسه با سقف تیرچه بلوک حدود 27 درصد کاهش و میزان کربن تولیدی در ساخت سازه فلزی با سقف کامپوزیت در مقایسه با سقف عرشه فولادی حدود 5 درصد کاهش یافته است.