فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سامانه گسلی درونه با بیش از 700 کیلومتر طول، پس از گسل اصلی زاگرس، به عنوان بزرگ‌ترین گسل ایران شناخته می‌شود. در این پژوهش، این سامانه گسلی به 3 بخش اصلی تقسیم شده است زیرا سازوکار بخش‌های مختلف آن متفاوت است. بخش باختری دارای سازوکار امتدادلغز چپ‌بر با مؤلفه معکوس، بخش میانی امتدادلغز چپ‌بر و بخش خاوری با سازوکار معکوس گزارش شده است. در پژوهش حاضر، پارامترهای لرزه‌خیزی و تغییرات زمانی و مکانی آنها در امتداد این سامانه گسلی با استفاده از داده‌های لرزه‌ای جمع‌آوری شده از سال 1980 تا 2023 میلادی و بر اساس روش بیشینه تمایل مورد تجزیه و تحلیل قرار می­‌گیرد. در این راستا تغییرات زمانی پارامتر b دو افت قابل توجه را نشان می‌دهد که نشانگر دو زلزله نسبتا قوی تربت حیدریه در سال 2010 و زلزله فریمان در سال 2017 می‌باشد. به‌رغم این که هنوز جامعه علمی قادر به پیش بینی دقیق زمین‌لرزه نشده است، اما با توجه به روش مورد مطالعه و با پایش وتحلیل مستمر پارامترهای مختلف زمین‌لرزه به ویژه پارامتر b، پیش‌یابی وقوع زمین‌لرزه‌های محتمل دور از انتظار نیست.