کاربرد ارزیابی درونی برای بهبود کیفیت گروههای آموزشی (مورد مطالعه: گروه آموزشی علوم تربیتی دانشگاه ملایر)
نویسندگان
1
2
3
4
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف اجرای ارزیابی درونی در گروه آموزشی علوم تربیتی دانشگاه ملایر انجام گرفت. روش این پژوهش توصیفی از نوع پیمایش است. در این پژوهش 7 عامل، 27 ملاک و 78 نشانگر در میان شش جامعۀ آماری شامل: اعضای هیئت علمی، مدیران گروهها، معاونت و ریاست دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشجویان در حال تحصیل رشتۀ علوم تربیتی، دانشآموختگان سه دورۀ گذشته و کارفرمایان بررسی شدند. نمونهها از جوامع مدیران گروه و دانشکده، اعضای گروه آموزشی و کارفرمایان به صورت سرشماری کامل، و از جوامع دانشجویان و دانشآموختگان، با استفاده از جدول مورگان، تعیین و به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. با استفاده از پرسشنامۀ محققساخته و چک لیست، اطلاعات لازم گردآوری شد و روایی آنها را استادان راهنما تأیید کردند. در بررسی پایایی پرسشنامهها از روش آلفای کرونباخ استفاده شد. در تجزیهوتحلیل دادهها از آمار توصیفی و قضاوت در مورد مطلوبیت هر یک از عوامل استفاده شد. عوامل ساختار سازمانی، تشکیلات و مدیریت، دورههای آموزشی مورد اجرا، فرایند یاددهی-یادگیری مطلوب، و عوامل امکانات و تجهیزات، دانشجویان، هیئت علمی نسبتاً مطلوب، و عامل دانشآموختگان نامطلوب ارزیابی شدند. با توجه به یافتههای به دست آمده، پیشنهادهایی برای ارتقای سطح کمی و کیفی گروه ارائه شد.