پتروفابریک و استرین نهایی آمفیبولیتهای موته-گلپایگان: شواهدی از تغییرشکل ترافشارشی در نوار دگرگونی سنندج - سیرجان
نویسندگان
1 گروه مهندسی طبیعت، دانشکده علوم زمین و منابع طبیعی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
2 گروه مهندسی طبیعت، دانشکده علوم زمین و منابع طبیعی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
3 گروه مهندسی طبیعت، دانشکده علوم زمین و منابع طبیعی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
4 گروه معدن، دانشکده مهندسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
doi
10.22071/gsj.2023.360975.2034چکیده
کمپلکس دگرگونی موته-گلپایگان در مرکز پهنه دگرگونی سنندج- سیرجان قرار دارد. اندازهگیریهای متغیر استرین با استفاده از بیضوی استرین از جمله نسبت استرین در صفحه اصلی XZ، بیضی استرین (RXZ)، شکل بیضی استرین (K) و شدت استرین (D)، برای کانی آمفیبول - در آمفیبولیت های دگرشکل شده موته-گلپایگان حالت کشیده یا دوکی شکل را نشان میدهند. چندین نشانگر جهت برشی مثل بودین های نامتقارن، چین های نامتقارن z، چین های شکنجی، بافت هایS/C، شکل دانه مورب، و آمفیبول ماهی ها جهت برشی راست بر را نشان می دهند. تحلیلهای کینماتیک کمی نشان میدهند که Wk بین 0/60 و 0/93 متغیر است، که دلالت بر یک برشی عمومی با مولفههای 42% < برش ساده <74% و 26% < برش محض<58% است.
