فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده: مقدمه: خونریزی بعد از عمل یکی از مشکلات اساسی در جراحی آرتروپلاستی کامل زانو (TKA) است که به عوارض جدی همچون کم‌خونی و افزایش نیاز به انتقال خون منجر می‌شود. ترانکسامیک اسید (TXA)، به‌عنوان یک آنتی‌فیبرینولیتیک، به شکل وریدی و موضعی برای کاهش خونریزی استفاده می‌شود. این مطالعه به مقایسه تأثیر سه روش تجویز TXA (وریدی، موضعی، ترکیبی) در کاهش خونریزی در بیماران ایرانی پرداخت.مواد و روش‌ها: این تحقیق یک کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده (RCT) دوسوکور بود که روی 135 بیمار تحت جراحی TKA بین بهمن 1399 تا خرداد 1400 انجام شد. بیماران به‌طور تصادفی به سه گروه 45 نفری تقسیم شدند: گروه وریدی، موضعی، و ترکیبی. داده‌های دموگرافیک، میزان خونریزی بعد از عمل از طریق درن، تغییرات هموگلوبین و سایر متغیرهای بالینی با استفاده از نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند.نتایج و بحث: گروه ترکیبی TXA کاهش معناداری در خونریزی حین عمل (5/150 ± 524 میلی‌لیتر) در مقایسه با گروه وریدی (3/136± 6/655 میلی‌لیتر) و موضعی (5/141± 2/740 میلی‌لیتر) نشان داد (05/0 p<). همچنین، این گروه کاهش هموگلوبین کمتری را بعد از عمل تجربه کرد. تفاوت معناداری در ادم و اندازه دور زانو بین گروه‌ها مشاهده نشد (05/0 p<).نتیجه‌گیری: ترکیب ترانکسامیک اسید وریدی و موضعی در کاهش خونریزی بعد از عمل از درن و کاهش افت هموگلوبین موثرتر از هر یک از روش‌ها به‌تنهایی بود. این یافته‌ها نشان‌دهنده برتری روش ترکیبی و اهمیت استفاده از TXA در مدیریت خونریزی جراحی‌های ارتوپدی است.