تاثیر یک دوره فعالیت منظم ورزشی بر تعاملات اجتماعی کودکان کم توان ذهنی
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی دانشکده علوم انسانی دانشگاه تربیت مدرس تهران ایران گروه توانبخشی ورزشی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار رفتار حرکتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22037/jrm.2018.110874.1590چکیده
مقدمه و اهداف هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر یک دوره فعالیت منظم ورزشی بر تعاملات اجتماعی کودکان کمتوان ذهنی آموزش پذیر 8 تا 14 ساله شیراز بود. مواد و روش ها بدین منظور از بین 75 دانشآموز کمتوان ذهنی آموزش پذیر، به صورت تصادفی ساده، 24 نفر انتخاب و در دو گروه آزمایشی (6 پسر، 6 دختر) و کنترل (6 پسر، 6 دختر) گمارده شدند. برای ارزیابی میزان تعاملات اجتماعی کودکان از پرسشنامۀ تعاملات اجتماعی دادخواه استفاده شد. روش پژوهش حاضر، نیمهتجربی با طرح پیشآزمون- پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. از آزمون K-S جهت تعیین نرمال بودن توزیع دادهها و آزمون لوین و تحلیل کوواریانس جهت مقایسه میانگینها استفاده گردید. یافته ها یافتههای پژوهش حاضر نشان داد پس از یک دوره فعالیت منظم ورزشی، تعاملات اجتماعی این کودکان به طور چشمگیری بهبود یافت (05/0P<). نتیجه گیری در نهایت، میتوان نتیجه گرفت که تمرینات منظم ورزشی داون و فیت در افزایش تعاملات اجتماعی کودکان کمتوان ذهنی تأثیر دارد و بر اساس ماهیت خود میتواند تأثیر مطلوبی بر تعاملات اجتماعی به عنوان یک فاکتور روانی بسیار مهم داشته باشد.