برنامهریزی و مدیریت منابع آب در حوضه آبریز دریاچه ارومیه با استفاده از رویکرد حسابداری آب
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، پردیس فنی و مهندسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 موسسه تحقیقات آب، وزارت نیرو، تهران، ایران
doi
10.22059/ijswr.2024.370616.669638چکیده
هدف از این مطالعه معرفی و بهکارگیری یک روش حسابداری آب به عنوان رویکردی مناسب جهت ارزیابی وضعیت حوضه و ارائه و بررسی راهکارهایی به منظور بهبود مدیریت منابع آب میباشد. روش حسابداری آب به کار رفته در این پژوهش چارچوب حسابداری آب بعلاوه (WA+) است که مبتنی بر پارامترهای بیلان منابع آب، تفکیک بین اجزای آب سبز و آب آبی میباشد. در تحقیق حاضر از چهار کاربرگ منابع پایه، تبخیر و تعرق، خدمات کشاورزی و برداشت آب استفاده شده است. نتایج ارزیابی این کاربرگها نشان داد، نشانگر کاربرگ اول که بیانکننده نسبت آب در دسترس به آب قابل بهرهبرداری است، 59/0 و نشانگر کاربرگ دوم که نشاندهنده میزان تبخیر و تعرق سودمند به کل آن است، 75/0 برآورد شدند. همچنین نشانگر کاربرگ سوم، که مقدار آب بهرهبرداری شده در زمینهای فاریاب را توصیف میکند برابر 87/0 و نشانگر کاربرگ چهارم که معرف نسبت آب برگشتی به کل آب برداشت شدهاست برابر 51/0 برای حوضه آبریز بدست آمدند. در ادامه، راهکارهای علاجبخشی به منظور استفاده بهینه از منابع آب تعریف شده و بر اساس سه معیار فنی، زیستمحیطی و اقتصادی-اجتماعی که با استفاده از مدل MEREC وزندهی شدهاند، توسط روش تصمیمگیری COPRAS اولویتبندی گردیدند. براین اساس نتایج نشان داد که استفاده از روش ترکیبیِ افزایش 2% بهبود راندمان کشاورزی و کاهش 10% سطح کشت محصولات زراعی بهجز گندم، بهترین راهکار علاجبخشی میباشد که سه معیار مذکور را تا حد قابل قبولی پوشش میدهد.