بررسی خواص رئولوژیکی و استحکام برشی پلاستیزول بهبودیافته با نانوسیلیکا و نانوکربناتکلسیم با روش تاگوچی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی پلیمر، دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشکده مهندسی پلیمر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی پلیمر دانشگاه آزاد شیراز، شیراز، ایران
doi
amnc.2022.10.40.2چکیده
پلاستیزول سوسپانسیونی است که از ذرات ریز پلی(وینیل کلراید)، نرمکننده، تثبیت کننده، رنگدانه و پرکننده تشکیل شده است و میتواند به عنوان عایق زیر بدنه خودرو مورد استفاده قرار گیرد. در این تحقیق، مواد افزودنی و پرکننده مؤثر بر خواص رئولوژی و مکانیکی پلاستیزول، با فرض ثابت بودن نوع و میزان رزین پی وی سی و نرمکننده، بوسیله روش طراحی آزمایش تاگوچی مورد ارزیابی قرار گرفت. نوع کربناتکلسیم و مقادیر نانوسیلیکا، حلال و افزودنی مایع به عنوان متغیرهای آزمون در سه سطح مورد بررسی قرار گرفتند و از آرایه L9 در طراحی آزمایش تاگوچی استفاده شد. ویسکوزیته در سرعت پایین و سرعت بالا و ویسکوزیته بینگهام و حد تسلیم نمونه ها، همچنین نیروی مقاومت برشی (استحکام برشی) برای نمونهها اندازهگیری شد. نانوکربناتکلسیم باعث افزایش حد تسلیم، ویسکوزیته بینگهام و بهبود شره پلاستیزول میشود. عملکرد افزودنی مایع در بهبود خواص پلاستیزول بهتر از پودر نانوسیلیکا است. حلال باعث کاهش ویسکوزیته بینگهام میشود در حالی که تأثیر ناچیزی بر حد تسلیم پلاستیزول دارد. نانوسیلیکا و نانوکربناتکلسیم تاثیر زیادی بر استحکام برشی پلاستیزول داشته و باعث افزایش استحکام برشی میشوند.
