تاثیر کاربرد اسید سالیسیلیک و سولفات روی بر صفات کمی و کیفی زیره سبز تحت رژیم‌های مختلف آبیاری

نویسندگان

1 1. گروه زراعت و اصلاخ نباتات، واحد نراق، دانشگاه آزاد اسلامی، نراق، ایران

2 هیات علمی پژوهشی، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج

3 گروه زراعت، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی ، ساوه، ایران

4 دانشیار، بخش منابع طبیعی،مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، ،سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران

doi
10.22059/ijswr.2024.372957.669668
چکیده

به منظور بررسی کاربرد اسید سالیسیلیک و سولفات روی بر صفات کمی و اسانس زیره سبز تحت رژیم‌های مختلف آبیاری، آزمایشی به صورت اسپلیت فاکتوریل بر پایه بلوک‌های کامل تصادفی و در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی شرکت کشت و صنعت فتح المبین کاشان اجرا گردید. آبیاری در سه سطح شامل آبیاری پس از 70، 100 و 130 میلی‌متر تبخیر تجمعی از تشتک تبخیر کلاس A (به ترتیب به عنوان شاهد، تنش ملایم و شدید) در کرت‌های اصلی، اسید سالیسیلیک در  دو سطح (کاربرد محلول یک میلی‌مولار و عدم کاربرد) و کود سولفات روی در سه سطح (صفر، 30 و 60 کیلوگرم در هکتار به صورت خاک کاربرد) در کرت‌های فرعی بصورت فاکتوریل قرار گرفتند. نتایج نشان داد با افزایش تنش آبی عملکرد و اجزای عملکرد دانه کاهش و درصد اسانس زیره سبز افزایش یافت. عملکرد دانه در تیمارهای آبیاری پس از 70، 100 و 130 میلی‌متر تبخیر تجمعی، بترتیب 2659، 19525 و 1009 کیلوگرم در هکتار بود. کاربرد اسید سالیسیلیک و سولفات روی هم در شرایط شاهد و هم تنش رطوبتی منجر به افزایش عملکرد و اجزای عملکرد گردید. اگر چه کاربرد تنش ملایم نسبت به شرایط بدون تنش (شاهد)، عملکرد دانه را 6 درصد کاهش داد، ولی با کاربرد همزمان 60 کیلوگرم در هکتار سولفات روی و اسید سالیسیلیک اثرات خشکی کاهش و عملکرد اسانس 5/6 کیلوگرم در هکتار افزایش یافت. بنابراین و به طور کلی کاربرد تنش آبی ملایم در زیره سبز همراه با کاربرد همزمان 60 کیلوگرم در هکتار سولفات روی و اسید سالیسیلیک، علاوه بر صرفه جویی 5/21 درصدی در مصرف آب آبیاری، باعث افزایش عملکرد اسانس گردیده و در مقابل کاهش عملکرد دانه نیز ناچیز می‌باشد.