فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف اختلال در تعادل و افتادن یکی از مهم­ترین پیامدهای افزایش سن می‌باشد که عواقب نگران­کننده­ای از جمله شکستگی استخوان را در پی دارد. هدف از تحقیق حاضر تعیین تأثیر تمرینات TRX، بر تعادل مردان میانسال می‌باشد. مواد و روش ­ها تحقیق حاضر از نوع نیمه­تجربی و بر روی 26 مرد میانسال با میانگین سن 44/3±8/43 سال و به روش نمونه­گیری در دسترس که به ‌صورت تصادفی به دو گروه تمرینات تعلیقی (13 نفر) و گروه کنترل (13 نفر) تقسیم ‌شده‌اند، انجام ‌شده است. جهت ارزیابی تعادل ایستا، پویا و عملکردی به ترتیب از آزمون­های شارپندرومبرگ، تصحیح‌شده ستاره (Y) و مقیاس برگ استفاده شد. گروه تجربی تمرینات عملکردی TRX را به مدت 8 هفته، سه جلسه در هفته و به مدت 45 دقیقه انجام دادند. پس از پایان 8 هفته تمرینات، تمامی مراحل پیش‌آزمون، در پس‌آزمون تکرار شد. جهت تجزیه‌ و تحلیل اطلاعات، از آزمون­های تی همبسته و آنالیز کوواریانس. در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. یافته­ ها نتایج آزمون t مستقل اختلاف معناداری را بین اطلاعات دموگرافیک دو گروه نشان نداد (05/0P<). این امر نشان­دهنده همگن بودن دو گروه از نظر ویژگی­های فردی اثرگذار بر تعادل می‌باشد. همچنین نتایج آزمون t همبسته نشان داد که تعادل آزمودنی­های گروه تجربی در هر سه نوع ایستا، پویا و عملکردی در پس­آزمون نسبت به پیش­آزمون پیشرفت معناداری پیدا کرده است. علاوه بر آن، نتایج آزمون آنالیز کوواریانس نشان داد که اجرای تمرینات عملکردی TRX موجب بهبود معنادار تعادل در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل می‌شود. نتیجه ­گیری از آنجایی که تعادل، قابلیتی است که تحت تأثیر چند عامل قرار می‌گیرد، اجرای تمرینات عملکردی TRX به ‌خوبی می‌تواند این قابلیت‌ها را پوشش داده و موجب بهبود تعادل افراد میانسال شود؛ لذا پیشنهاد می‌شود به‌ منظور جلوگیری از اختلال در تعادل و افتادن، نسبت به بهره­مندی از فواید تمرینات عملکردی TRX در دوران میانسالی اقدام شود.