بررسی آزمایشگاهی تأثیر جهت خم میلگردهای انتظار ستون در پی بر روی عملکرداتصال ستون به پی
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 دانشجوی دکترا، دانشکده عمران، دانشگاه یزد،یزد، ایران
3 دانشیار، دانشکده عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران
doi
10.22065/jsce.2025.487159.3563چکیده
در سیستم سازهای ساختمانی، ستونها نقش انتقال نیروهایوارده بر سازه به فونداسیون را بر عهده دارند. از این رو نحوهی اتصال ستونها به فونداسیون دارای اهمیت بسیار زیادی میباشد که تأثیر بسزایی در مقاومت سازه دارد. تا قبل از ویرایش اخیر ACI 318، حالت رایج خم انتهایی میلگردهای ریشه ستون در فونداسیون به صورت 90 درجه و به سمت بیرون در نظر گرفته میشد. لکن در ACI318-19 خم ریشهی ستون به صورت 90 درجه و به سمت مرکز ستون (داخل) الزام شده است. بر این اساس در ویرایش سال 99 مبحث نهم مقررات ملی ساختمان نیز جهت خم میلگردهای ریشهی ستون در فونداسیون به سمت داخل در نظر گرفته شده است. با توجه به اینکه مطالعات انجامیافته تاکنون شامل بررسی تأثیر جهت خم در میلگردهای ریشهی ستونها در فونداسیون نبوده، لازم است تا مطالعات و بررسیهایی به منظور بررسی تأثیر جهت خم میلگردهای ریشهی ستون بر مقاومت ستون انجام گیرد. در پژوهش حاضر به منظور بررسی تأثیر جهت خم ریشهی ستون (به سمت داخل یا خارج)، 6 مدل با ابعاد ستون یکسان و با در نظر گرفتن درصدهای مختلف میلگردهای طولی در ستونها، تحت آزمایش قرار گرفتند. بر اساس نتایج به دست آمده، ظرفیت باربری نمونههای ستون با خم میلگرد به سمت داخل افزایش ناچیزی (در حدود 1 تا 5 درصد) نسبت به نمونههای ستون با خم میلگرد به سمت خارج نشان دادند. همچنین در نمونههایی که خم ریشهی ستون به سمت داخل هستهی ستون بوده، زوال مقاومت در دریفتهای بالاتر اتفاق افتاده است . بر این اساس هرچند رفتار نمونههای دارای خم داخل بهتر از نمونههای با خم بیرون است ولی نمیتواند الزام آییننامه به خم داخل را توجیه نماید. به ویژه آنکه خم تمامی میلگردهای ریشه ستونها به سمت داخل از نظر اجرایی با دشواریهایی همراه است