بررسی اثر استفاده از ژئوپلیمر بر رفتار بتن سازهای: مطالعه مروری
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست. دانشگاه شهید بهشتی. تهران. ایران
2 دانشیار.دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست. دانشگاه شهید بهشتی. تهران. ایران
3 استادیار. دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست دانشگاه شهید بهشتی. تهران. ایران
doi
10.22065/jsce.2025.483143.3543چکیده
در قرن حاضر تخریب لایه اوزن، مساله گرمایش زمین، افزایش مواد ضایعاتی و افزایش تقاضا برای ساخت در مصالح ساختمانی و استفاده بیشتر از این ضایعات منجر به انجام مطالعات گستردهای در این زمینه شده است. با توجه به این مطالعات، یکی از روشهای موثر در کاهش انتشار گازهای گلخانهای و حفظ محیط زیست در صنعت ساخت و ساز، استفاده از بتنهای ژئوپلیمری و مواد بازیافتی است. استفاده از مواد ژئوپلیمری به عنوان جایگزین سیمان در بتن، علاوه بر اثرات زیست محیطی ناشی از کاهش انتشار دی اکسیدکربن و کاهش مصرف سوختهای فسیلی برای تولید سیمان، در بسیاری از ویژگیهای مصالح بتن از جمله جذب آب، مقاومت فشاری، مقاومت در برابر حرارت، مقاومت در برابر سولفات، مقاومت در برابر اسید سولفوریک، مقاومت در برابر یخ زدگی، نفوذ یون کلرید، ذوب شدن تاثیر گذار میباشد. همچنین دوام بالاتر بسیاری از بتنهای ژئوپلیمری نسبت به بتن معمولی موجب گسترش مطالعات در زمینه بتن ژئوپلیمری شده است. با این حال، تعدد مواد مورد استفاده به عنوان ژئوپلیمر و عدم وجود اطلاعات کافی از اثر هریک در ویژگیهای بتن نیاز به بررسی جامع مطالعات انجام شده در این زمینه را بیش از پیش بیان میکند.در این مقاله مطالعات انجام گرفته بر روی بتن ژئوپلیمری از سال 2005 تا 2024 مورد بررسی قرار می-گیرد. بدین منظور مطالعات انجام شده ومقالات منتشر شده در این زمینه با هدف دستهبندی انواع مصالح مورد استفاده به عنوان ژئوپلیمر و اثر هریک بر ویژگیهای بتن مورد مطالعه قرار گرفته و نتایج حاصل ارائه میشود. هدف اصلی این مقاله بررسی مواد موجود و ارائه نگرشی جدید برای استفاده از سایر مواد به عنون ژئوپلیمر در بتن با تاکید بر کاهش اثرات زیست محیطی و بهبود مشخصات سازهای بتن میباشد.
