بررسی اثربخشی پروتز کاشت حلزون و سمعک روی حافظه فعال واج‌شناختی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد گفتاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

2 استادیار، گروه گفتاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

3 مربی، گروه گفتاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

doi
10.22037/jrm.2018.110904.1613
چکیده

مقدمه و اهداف کم­شنوایی مرتبط با کاهش فعالیت­های شناختی است. استفاده از وسایل کمک ­شنیداری تاثیر مشکلات شنوایی بر مشکلات شناختی را کم می­کند. هدف مطالعه حاضر بررسی اثربخشی پروتز کاشت حلزون و سمعک روی توانایی حافظه فعال واج‌شناختی بود. مواد و روش­ ها تحقیق حاضر یک مطالعه مقطعی است و دارای حجم نمونه 63 کودک فارسی‌زبان در پایه اول دبستان (21 کودک کاشت حلزون، 21 کودک کاربر سمعک و 21 کودک شنوای طبیعی) بود. ابزار سنجش آزمون تکرار ناکلمه سیاحی و همکاران و خرده­آزمون‌های فراخنای اعداد در ترتیب مستقیم و معکوس نسخه 4 وکسلر بود. یافته­ ها یافته­ها نشان داد میانگین نمرات حافظه فعال واج‌شناختی در کودکان شنوای طبیعی در مقایسه با کودکان کم‌شنوای دارای کاشت حلزون و کاربر سمعک به ‌طور معناداری بالاتر بود (01/0P<)، اما تفاوت معناداری در میانگین نمرات حافظه فعال واج‌شناختی بین کودکان کم‌شنوای دارای کاشت حلزون و کاربر سمعک دیده نشد (05/0P>). نتیجه­ گیری بین کودکان آسیب شنوایی و شنوای طبیعی در حافظه فعال واج‌شناختی تفاوت دیده شد. این نشان‌دهنده نقش شنوایی در رشد حافظه فعال واج‌شناختی است؛ بنابراین به نظر می­رسد که در مطالعه حاضر نوع استفاده از وسایل کمک­شنیداری پروتز کاشت حلزون و سمعک تاثیری بر مهارت حافظه فعال نداشته است.