مقایسه تاثیر تمرینات جسمانی و مهارت کنترل خشم بر کاهش پرخاشگری نوجوانان پسر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعهشناسی مسائل اجتماعی ایران، گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی و تربیتی، دانشگاه آزاداسلامی واحدتبریز، تبریز، ایران
2 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران
3 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
4 کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22037/jrm.2018.111171.1809چکیده
مقدمه و اهداف امروزه پرخاشگری یکی از آسیبهای اجتماعی بسیار جدی در نوجوانان است که سلامت جسمی و روانی آنها را مختل میکند؛ بنابراین هدف مطالعه حاضر، مقایسه تاثیر تمرینات جسمانی و مهارت کنترل خشم بر کاهش پرخاشگری نوجوانان پسر بود. مواد و روش ها در مطالعۀ شبهتجربی حاضر (پیشآزمون-پسآزمون) 40 نفر از دانشآموزان مدرسه عدالت شهر اراک به شیوۀ در دسترس انتخاب و به صورت غیرتصادفی در دو گروه آزمایش (20 نفری) قرار گرفتند. برای گروه اول آموزش تمرینات جسمانی (هفتهای دو جلسه یک ساعته) و برای گروه دوم آموزش مهارت کنترل خشم (هفتهای دو جلسه یک ساعته) اعمال شد. همه آزمودنیها پیش از آغاز آموزش و پس از آن، مقیاس سنجش پرخاشگری باس و پری را پر کردند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل کواریانس تکمتغیره و چندمتغیره استفاده شد. یافته ها یافتهها نشان داد که میزان اثربخشی مهارت کنترل خشم در کاهش پرخاشگری و مولفههای آن (پرخاشگری بدنی، پرخاشگری کلامی، خشم و خصومت) نسبت به تمرینات جسمانی به طور معناداری بیشتر است (001/0>p). نتیجه گیری به نظر میرسد که مهارت کنترل خشم در کاهش پرخاشگری نوجوانان مؤثرتر از تمرینات جسمانی است.
