اثر رقابت چاودار(Secale cereal) و خردل وحشی (Sinapis arvensis) بر عملکرد ارقام گندم (Triticum aestivum) سایسون و الوند و قابلیت تولید بذر علف های هرز
نویسندگان
1 دانشگاه بوعلی همدان
2 دانشگاه بوعلی همدان
3 دانشگاه بوعلی همدان
doi
چکیده
پژوهش حاضر به صورت دو آزمایش فاکتوریل مجزا، در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با 3 تکرار در سال زراعی 88-1387 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلیسینا همدان انجام شد. در هر دو آزمایش ارقام گندم الوند و سایسون بعنوان یکی از تیمارهای آزمایشی منظور شدند. سطوح تراکم علفهرز چاودار وحشی 0، 20، 40، 60 و 80 بوته در متر مربع و تراکم علفهرز خردل وحشی 0، 8، 16، 24 و 32 بوته در متر مربع بود. نتایج نشان داد که کاهش عملکرد بیولوژیک و دانه رقم الوند نسبت به سایسون در تداخل با علفهرز کمتر بود. تولید بذر و سرعت افزایش جمعیت هر دو گونه علفهرز در تداخل با رقم الوند نسبت به سایسون برای تمام سطوح تراکمی کمتر بود. خسارت ناشی از تک بوتههای خردل وحشی نسبت به علفهرز باریک برگ چاودار در تراکمهای مورد بررسی برای عملکرد بیولوژیک و دانه گندم بیشتر بود. همچنین قابلیت تولید بذر آن نسبت به چاودار در رقابت با ارقام گندم بالاتر بود. خردل وحشی در تداخل با رقم الوند عملکرد بیولوژیک کمتری داشت. اما شاخص برداشت آن در رقابت با دو رقم گندم بسیار نزدیک به هم بود. و توان تولید مثلی خردل وحشی به ازاء هر واحد ماده خشک تولیدی برای تراکمهای اعمال شده در رقابت با دو رقم، یکسان بود. خردل وحشی به ازاء هر بوته یا گرم ماده خشک، توانایی تولید بذر بسیار بالاتری نسبت به چاودار وحشی داشت. سرعت افزایش جمعیت هر دو گونه علفهرز با افزایش تراکم بذر آنها در واحد سطح، کاهش یافت. عملکرد بیولوژیک علفهرز نسبت به تراکم آن شاخص مطلوبتری جهت تخمین تولید دانه، در تداخل با گندم بود.