رابطه بین تیپهای شخصیت با سبک های حل مسئله در کارکنان دانشگاه
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه تیپهای شخصیت با سبکهای حل مسئله در کارکنان دانشگاه تهران بود. روش پژوهش از نوع همبستگی و علی – مقایسه ای بود.191 نفر از کارکنان جهاد دانشگاهی تهران به فرم M تیپنمای مایرز بریگز(بریگز و بریگزٰ1990)، پرسشنامه سبکهای حل مسئله کسیدی و لانگ(1996) و یک پرسشنامه جمعیت شناختی محقق ساخته پاسخ دادند.برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون، آزمون t برای گروههای مستقل تحلیل واریانس یک راهه به همراه آزمون تعقیبی شفه استفاده شد. یافته ها نشان داد تیپ کلی نمونه حاضر برونگرای حسی با قضاوت تفکری است. رابطه بین ترجیحات درونگرایی، احساسی و ادراکی با سبکهای حل مسئله سازنده منفی و با سبکهای حل مسئله غیرسازنده مثبت بود. مردان نسبت به زنان کمتر از سبک حل مسئله غیرسازنده استفاده میکردند. افراد44-33 ساله نسبت به افراد 33-21 ساله کمتر از سبک حل مسئله غیر سازنده استفاده میکردند.افراد متأهل نسبت به افراد مجرد بیشتر از سبک حل مسئله سازنده استفاده میکردند.همچنین با افزایش سطح تحصیلات استفاده از سبک حل مسئله غیرسازنده کاهش می یافت. نتیجه گیری: به طور کلی افراد هرچه برونگراتر،تفکری تر و قضاوتی ترباشند اتمال بیشتری داردکه از سبک حل مسئله سازنده استفاده کنند.