تبیین نقش مهندسی مجدد در بهسازی کارکنان (مورد مطالعه: دانشکدههای علوم اجتماعی و رفتاری دانشگاه تهران)
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
پژوهش حاضر، با هدف تبیین نقش مهندسی مجدد در بهسازی کارکنان انجام گرفت. روش پژوهش، توصیفی- همبستگی و جامعه آماری شامل همه کارکنان دانشکدههای علوم اجتماعی و رفتاری دانشگاه تهران بود (303 N=). با استفاده از فرمول کوکران تعداد 162 نفر با استفاده از روش نمونهگیری طبقهای متناسب بهعنوان نمونه انتخاب شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه محققساخته مهندسی مجدد و پرسشنامه بهسازی کارکنان (اطهری و همکاران، 1391) استفاده شد. روایی محتوایی پرسشنامهها با استفاده ازنظر متخصصان تأیید شد. پایایی پرسشنامهها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه شد که مقدار آن به ترتیب 91/0 و 88/0 به دست آمد. برای تحلیل دادهها از آزمون t تکنمونهای، ضریب همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان داد که الف- وضعیت مهندسی مجدد و بهسازی کارکنان دانشکدههای علوم اجتماعی و رفتاری دانشگاه تهران بالاتر از میانگین فرضی قرار دارد؛ ب- بین متغیرهای مهندسی مجدد و بهسازی کارکنان دانشکدههای علوم اجتماعی و رفتاری دانشگاه تهران رابطه معنیداری وجود دارد؛ ج- متغیر مهندسی مجدد قابلیت تبیین بهسازی کارکنان دانشکدههای علوم اجتماعی و رفتاری دانشگاه تهران را دارد.