تحلیل عددی تاریخچه فشار چال و تخریب تودهسنگ ناشی از انفجار به روشهای مرسوم و بالشتک هوایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی معدن، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران
2 استاد، دانشکده مهندسی معدن، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران
3 دانشیار، دانشکده مهندسی معدن، دانشکدگان فنی دانشگاه تهران، تهران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی معدن، دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران، تهران
doi
10.30479/jmre.2024.19413.1668چکیده
در پدیده انفجار، مواد منفجره پس از انفجار مقادیر بسیار زیاد انرژی آزاد میکنند، که موجب تخریب و شکستگی تودهسنگ برجا میشود. از جمله پارامترهای موثر در نتایج انفجار، نحوه خرجگذاری درون چال انفجاری است. در مطالعات پیشین، انفجار بالشتک هوایی به عنوان یک روش انفجاری برای کاهش یا حذف اضافه حفاری، بهینهسازی خردایش و کاهش نتایج نامطلوب معرفی شده است. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر روش انفجار بالشتک هوایی بر توزیع فشار چال و تخریب تودهسنگ اطراف چال انفجاری نسبت به روش مرسوم است. در این راستا، شبیهسازی عددی تک چال انفجاری به روشهای مرسوم و بالشتک هوایی با استفاده از نرمافزار LS-DYNA انجام شد. نتایج نشان داد که در روش بالشتک هوایی، در ناحیه ستون هوا فشار اولیه چال نسبت به انفجار مرسوم کاهش مییابد و فشارهای ثانویه تولید میشود که این امر به کاهش 45 درصدی طول بازشدگی چال در امتداد ستون هوا و افزایش چند مرحلهای تخریب منجر میشود. از طرف دیگر تولید فشارهای ثانویه در روش بالشتک هوایی باعث افزایش 30 و 48 درصدی طول تخریب تودهسنگ در ناحیه کف چال نسبت به روش مرسوم میشود. در نتیجه، روش انفجاری بالشتک هوایی با استفاده از ماده منفجره کمتر، مقدار بازشدگی و تخریب را بهبود میبخشد که نشاندهنده استفاده بهینه از انرژی ماده منفجره است.
