ارزیابی عوامل موثر بر گردشگری در بافت تاریخی با رویکرد بازآفرینی فرهنگ مبنا (محدوده مورد مطالعه: شهر بابلسر)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیای انسانی و آمایش، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری رشته جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22054/tms.2021.51575.2301چکیده
یکی از اجزای طرحهای بازآفرینی گسترش گردشگری فرهنگی و بازاریابی مکان است که موجودیت بافتهای تاریخی را بهعنوان بستر واجد ارزشهای تاریخی-فرهنگی موردتوجه قرار میدهد. درکنار چنین رهیافتی، حفظ، احیا و بهروزرسانی ارزشهای فضایی-کالبدی، بصری و زیبایی شناسانه بافتهای شهری کهن برای مطلوبیت بخشیدن به آنهاست که در این مقاله به آن پرداخته شده است. شهر بابلسر بهعنوان یکی از شهرهای ایران با قابلیت گردشگری در شمال کشور در حوزه عوامل مؤثر توسعه گردشگری در بافتهای تاریخی را موردمطالعه قرار گرفته است. لذا هدف پژوهش، کاربردی و روش گردآوری دادهها کمّی با بهرهگیری از پرسشنامه بوده و تجزیهوتحلیل دادهها نیز از طریق آزمون رگرسیون چند متغیره و تحلیل مسیر انجام شده است. یافتههای پژوهش بیانگر آن است که بازآفرینی فرهنگ مبنای بافت تاریخی شهر، عاملی در توسعه گردشگری پایدار شهر بابلسر است و از طریق تقویت عوامل مؤثر بر آن (فرهنگ بومی و صنایع خلاق محلی، هنر، صنایعدستی سنتی و حفظ ساختمانهای تاریخی) تحققپذیر است. همچنین بازآفرینی بافت فرهنگی-تاریخی شهر با رویکرد توسعه گردشگری شهری در ایران بهطور عام و در شهر بابلسر بهویژه ارتباط تنگاتنگی دارد. همزمان باوجود فرصتهای منحصربهفردی این بافتها چه از منظر جاذبههای کالبدی و معماری و چه از منظر آیینها و سنن تاریخی، مشکلات بازآفرینی بافت، کمبودهای شدید زیرساختهای گردشگری و دیدگاههای محدود و گذرای مدیریت شهری میتوانند از بزرگترین موانع فعالسازی ظرفیتهای آنها در این زمینه باشند.