بررسی تاثیر ساختار سرمایه و میزان نگهداشت وجه نقد بر حق الزحمه حسابرسی
نویسندگان
1 استادیار حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بافت، بافت، ایران
doi
10.22034/iaas.2024.211403چکیده
هدف اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر ساختار سرمایه و میزان نگهداشت وجه نقد بر حقالزحمه حسابرسی است. در این راستا برای اندازهگیری ساختار سرمایه از نسبت بدهی و برای سنجش سطح نگهداشت وجه نقد از نسبت وجوه نقد به اضافه سرمایهگذاریهای کوتاهمدت به ارزش دفتری داراییهای شرکت استفاده شده است. بدین منظور، نمونهای متشکل از 1625 سال-شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای 1387-1399 با استفاده از رگرسیون چندمتغیره بررسی شده است. نتایج پژوهش نشان داد با افزایش نسبت ساختار سرمایه مبتنی بر بدهی، کنترل اعتباردهندگان و تأمینکنندگان برونسازمانی نسبت به مالکان بیشتر میشود. بدین ترتیب با افزایش این نسبت اعتباردهندگان برونسازمانی در جهت کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و تضاد منافع خواستار افزایش شفافیت، تلاش بیشتر و جدیت کار حسابرسی شده که این امر منجر به افزایش حقالزحمة حسابرسان میشود. همچنین نتایج نشان داد با ثابت نگه داشتن سایر عوامل، نگهداشت وجه نقد تاثیری مثبت و معنادار بر حقالزحمة حسابرسی دارد. این نتیجه منعکسکننده این موضوع است که حسابرسان به سطوح مختلف نگهداشت وجه نقد شرکتها که یکی از منابع هزینههای نمایندگی است واکنش نشان میدهند.