بررسی تأثیرات نواربندی کینزیو آبداکتوری و چرخش دهندگی خارجی ران بر کینماتیک سه بعدی اندام تحتانی طی فاز اتکا دویدن
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد همدان، همدان، ایران
2 استادیار بیومکانیک ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد همدان، همدان، ایران
3 استادیار بیومکانیک ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
4 دانشجوی کارشناسی ارشد بیومکانیک ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22037/jrm.2017.111012.1697چکیده
مقدمه و اهداف افزایش بیش از حد چرخش داخلی و آداکشن ران یکی از ریسکفاکتورهای ایجاد آسیب در اندام تحتانی میباشد. هدف از مطالعه حاضر ارزیابی اثرات آنی نواربندی چرخشدهندگی و آبداکتوری ران بر روی کینماتیک سهبعدی مفاصل اندام تحتانی طی فاز اتکای دویدن بود. مواد و روش ها 24 مرد سالم (سن: 5/2±6/24 سال، جرم: 2/6±8/74 کیلوگرم، و قد 9/7±1/177 سانتیمتر) جهت شرکت در مطالعه حاضر داوطلب شدند. کینماتیک سهبعدی مفاصل اندام تحتانی به وسیله سیستم تحلیل حرکت طی دویدن با و بدون نواربندی چرخشدهندگی و آبداکتوری ران اندازهگیری شد. در این مطالعه برای تحلیل آماری از تست تی همبسته استفاده گردید. سطح معناداری برابر 05/0 گرفته شد. یافته ها نواربندی ناحیه ران به ترتیب سبب افزایش و کاهش معنادار اوج زاویه اورژن طی فازهای پاسخ بارگیری (001/0=P) و میانه استقرار (001/0=P) شد. اوج زاویه آداکشن زانو طی کل فاز اتکا در شرایط نواربندی نسبت به شرایط بدون نواربندی ران به صورت معناداری کاهش یافت (05/0>P). به علاوه، هر دو اوج چرخش داخلی و آداکشن ران طی شرایط نواربندی (حدود 1 درجه) نسبت به شرایط بدون نواربندی به لحاظ آماری کمتر بود (05/0>P). نتیجه گیری نواربندی چرخشدهندگی و آبداکتوری ران میتواند کینماتیک مفاصل اندام تحتانی (کاهش اورژن مچ پا طی میانه استقرار، کاهش اوج آداکشن زانو، کاهش آداکشن و چرخش داخلی ران طی فاز اتکا) را در طی دویدن تغییر دهد. با این وجود، مقادیر اندازه اثر در همه موارد پایین بود؛ بنابراین مطالعات بیشتری در این حوزه و بر روی بیماران مختلف توصیه میشود.