تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی با استفاده از پاوربال® بر قدرت، حس عمقی و عملکرد حرکتی اندام فوقانی در والیبالیست های مبتلا به آرنج تنیسبازان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد آسیبشناسی و حرکات اصلاحی دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دکترای طب ورزشی، دانشیار و هیئت علمی دانشگاه شهید رجائی تهران، دانشکده تربیت بدنی، تهران، ایران
doi
10.22037/jrm.2017.110996.1683چکیده
مقدمه و اهداف آرنج تنیسبازان شایعترین نوع آسیب استفاده بیش از حد اندام فوقانی در ورزشکاران است که درد قابل توجه و نقص عملکرد را در اندام آسیبدیده بههمراه دارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی با استفاده از پاوربال بر قدرت عضلات اکستنسور مچ، حس عمقی مچ، قدرت گیرش و عملکرد حرکتی اندام فوقانی والیبالیستهای مبتلا به آرنج تنیسبازان بود. مواد و روشها برای اجرای پژوهش نیمهتجربی حاضر، 30 والیبالیست مبتلا به آرنج تنیسبازان به صورت هدفمند انتخاب شده و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیمبندی شدند. جهت اندازهگیری قدرت عضلات اکستنسور مچ دست، حس عمقی مچ، قدرت گیرش و عملکرد حرکتی آزمودنیها قبل و پس از اجرای برنامه مداخلهای (هشت هفته تمرین مقاومتی با استفاده از پاوربال) به ترتیب از داینامومتر آیزوکینتیک، داینامومتر دستی، و آزمون تعادلی وای برای اندام فوقانی استفاده شد. یافتهها نتایج تحقیق حاضر نشان داد تمرینات پاوربال تاثیر معناداری بر قدرت اکستنشن مچ دست (009/0=P)، حس عمقی مچ (011/0=P) قدرت گرفتن (001/0=P)، و عملکرد حرکتی اندام فوقانی (001/0=P) داشته است. نتیجه گیری با توجه به تاثیر معنادار تمرینات با استفاده از پاوربال بر قدرت اکستنشن مچ، حس عمقی مچ، قدرت گیرش و عملکرد حرکتی اندام فوقانی، استفاده از این تمرینات در مراحل توانبخشی بیماران دارای نقص در فاکتورهای ذکرشده پیشنهاد میگردد.