بررسی عملکرد سازه بلند مرتبه مجهز به کنترلگر فازی نوع 2 عمومی تحت تحریک لرزه ای

نویسندگان

1 فارغ التحصیل دکتری ،دانشکده مهندسی ، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

2 استاد، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22065/jsce.2024.456045.3409
چکیده

با توجه به اینکه تا کنون هیچ گزارشی مبنی بر استفاده از سیستم‌های فازی نوع 2 عمومی در کنترل سازه‌های مهندسی عمران ارائه نشده است و با توجه به موفقیت‌های روز افزون کاربرد این الگوریتم در علوم دیگر، اهمیت پرداختن به این سیستم‌ها به منظور کنترل سازه‌های عمرانی کاملا مشخص می‌گردد. عدم قطعیت جزء پارامترهایی می‌باشد که سیستم‌های کنترلی همیشه با آن سروکار دارند؛ مطالعه و به کارگیری الگوریتم‌های نوینی که این عدم قطعیت‌ها رو بتواند به خوبی مدیریت کند کاملا لازم و ضروری به نظر می‌رسد. ماهیت فازی توابع عضویت در سیستم‌های فازی نوع 2 عمومی درجات آزادی اضافه تری را جهت طراحی سیستم در اختیار قرار می‌دهند، لذا سیستم‌های فازی نوع 2 عمومی پتانسیل بالاتری برای در نظر گرفتن عدم قطعیت‌ها دارند. به منظور ارزیابی اثربخشی سیستم کنترل فازی نوع 2 عمومی پیشنهادی، سیستم‌های کنترل فازی نوع 1، نوع 2 بازه‌ای و یک کنترلگر بهینه خطی (LQG) به عنوان روش کنترل کلاسیک نیز طراحی شده و مورد مقایسه و بررسی قرار گرفته‌اند. عملکرد کنترلگر‌ها بر روی سازه 20 طبقه مبنا با رفتار غیر خطی از طریق شبیه‌سازی کامپیوتری در محیط نرم افزار MATLABارزیابی شده است. با مقایسه پاسخ‌های مختلف سازه‌ مجهز به چهار کنترلگر پیشنهادی می‌توان نتیجه گرفت که سیستم‌های مجهز به کنترلگر فازی نوع 2 عمومی در مقایسه با سیستم‌های کنترلی دیگر در کاهش پاسخ‌های سازه و جلوگیری از خسارت رسیدن به اعضای سازه بهتر عمل کرده و می-توان با آسودگی خاطر از سیستم‌های فازی نوع 2 عمومی در کاربردهای عمرانی بهره جست. امید می‌رود این پژوهش بتواند سرآغازی برای کاربرد ابزار قدرتمند فازی نوع 2 عمومی در مباحث مهندسی عمران و به خصوص کنترل سازه قرار گیرد.