فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

   این پژوهش برای تعیین تاثیر کیفیت آب مورد استفاده جهت تهیه محلول علف‌کش‌های دارای بنیان اسیدی ضعیف و اثر آن روی کنترل علف‌هرز زردخار[Picnomon acarna (L.) Cass]، به عنوان گیاه محک، در گندم و کلزا، در سال 1388 در گلخانه بخش تحقیقات علف‌های هرز، موسسه گیاه‌پزشکی کشور انجام شد.  میزان کاربرد علف‌کش‌های مورد آزمایش که شامل کلوپیرالید، گلیفوسیت و آمیخته تو، فور-دی‌+ ام‌ث‌پ‌آ بودند، به ترتیب به نسبت 24/0.، 64/2 و 72/0 کیلوگرم معادل اسید در هکتار کالیبره شدند.  هر علف‌کش‌ بصورت محلول در آب حاوی سولفات آمونیوم در غلظت‌های صفر، 2، 4 یا 8 درصد، روی گیاهان مورد نظر در مراحل اولیه رویشی پاشیده شدند. سولفات آمونیوم، به موازات افزایش غلظت آن، موجب افزایش هدایت الکتریکی (EC) و کاهش pH  محلول علفکش‌ها شد. افزودن سولفات آمونیوم به علف‌کش‌های گلیفوسیت و کلوپیرالید موجب کاهش معنی‌دار درصد شمار بوته‌های زردخار گردید.  در ارزیابی وزن خشک علف‌هرز، سولفات آمونیوم تاثیر معنی‌داری در افزایش کارآیی کلوپیرالید و تو، فور-دی‌+ ام‌ث‌پ‌آ نداشت.  علف‌کش تو، فور-دی‌+ ام‌ث‌پ‌آ بدون  سولفات آمونیوم بیش از محلول آن در آب حاوی سولفات آمونیوم باعث کاهش تعداد بوته‌های زردخار شد.  افزودن سولفات آمونیوم به محلول علف‌کش‌ کلوپیرالید، روی گندم و کلزا، و همچنین افزودن آن به محلول تو، فور-دی‌+ ام‌ث‌پ‌آ، روی گندم تاثیری نداشت.