پهنه‌بندی رقومی شوری خاک سطحی با بکارگیری مدل جنگل تصادفی در اراضی شور دشت ایوانکی.

نویسندگان

1 گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22059/ijswr.2024.370830.669645
چکیده

هدف این مطالعه بررسی تغییرات مکانی شوری خاک با استفاده از مدل RF در بخشی از دشت ایوانکی (استان سمنان، 1398) بود. تعداد 104 نمونه به روش شبکه (فاصله 100 متر)، از 105 هکتار خاک‌های، واقع بر روی مارن و آبرفت‌های سنگریزه‌دار و کاربری‌ پسته کاری با آبیاری جویچه‌ای و اراضی رها انجام شد. بیشترین EC خاک در اراضی رها شده و باغ پسته به ترتیب 2/173و 34 dSm-1 بود. عوامل شوری مواد مادری، کیفیت آب آبیاری، PET زیاد و خیز مویینه املاح بود. ضریب تبیین (R2) نقشه پیش‌بینی شوری توسط مدل RF مساوی 49/0 و مهم‌ترین شاخص‌های کمکی، شوری نرمال شده، خیسی توپوگرافی، سطح مبنای زهکش، پوشش گیاهی نرمال شده و پوشش گیاهی تعدیل شده خاک بودند. شاخص‌های نسبت‌ طیفی داده‌های لندست 8، در پیش‌بینی تغییرات شوری اهمیت زیادی داشتند. از 5 متغیر کمکی موثر در مدل، 3 متغیر مربوط به شاخص‌های نسبت‌ طیفی بود. دلیل اهمیت شاخص‌های نسبت‌ طیفی در مدل، تجمع نمک در سطح خاک، و کاهش سهم متغیرهای زمین‌نما به دلیل مسطح بودن منطقه بود. کاربرد NDVI به تنهایی برای مطالعات شوری کافی نیست و استفاده از شاخص‌های شوری و رطوبت برای پیش‌بینی صحیح ضروری است. بررسی همبستگی بین متغیر‌های کمکی و اجرای مدل حذف برگشتی نشان داد که متغیرهای کمکی زیاد، سبب افزایش پیچیدگی و خطا در پیش‌بینی می­شود. روش حذف برگشتی با شناسایی مهم‌ترین متغیرها به ساده‌سازی مدل کمک کرد. نقشه پیش‌بینی شوری با مدل جنگل تصادفی با مشاهدات میدانی تطابق داشت و منطقه بحرانی شوری را به خوبی مشخص نمود.