فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

یکی از راه‌های کاهش تبخیر از سطح خاک، استفاده از مواد اصلاح کننده می‌باشد. هدف از این پژوهش، ارزیابی اثر اصلاح کننده‌های (کاه و کلش گندم و کود گاوی) با دو کاربرد مخلوط و سطحی بر میزان تبخیر از خاک بود. این پژوهش در گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان با تیمارهای کاه و کلش گندم و کود گاوی هر دو تیمار در سه سطح (صفر, 1 و 5 درصد وزنی) اجرا شد. رطوبت خاک به مدت ۴ ماه در حد ظرفیت زراعی ثابت نگه داشته شد. مقدار تبخیر در خرداد و مرداد ۱۴۰۰ در هر گلدان به صورت وزنی در دو دوره 10 و 18 روزه اندازه گیری شد. نتایج نشان داد بین تیمارهای مورد استفاده با کاربرد سطحی و مخلوط، اختلاف معنی‌داری در میزان تبخیر وجود داشت. پس از پایان اندازه‌گیری تبخیر و توقف آن در خرداد و مرداد، کاه و کلش گندم با 15 درصد کمترین میزان تبخیر و هدر رفت آب را دارا بود. استفاده از کاه و کلش گندم در سطح پنج درصد وزنی به صورت سطحی در خرداد ماه 7/4 و در مرداد ماه 7/1 برابر نسبت به تیمار شاهد بیشترین کاهش را در میزان تبخیر داشت. علاوه براین کاربرد اصلاح کننده‌ها باعث بهبود ساختمان خاک می‌شود که نتایج این آزمایش با بیشترین میانگین وزنی قطر خاکدانه با کاربرد مخلوط 5 درصد وزنی کاه و گلش گندم به مقدار 48/0 میلی‌متر بیانگر این موضوع است. با توجه به تفاوت معنی‌دار کاربرد اصلاح کننده‌ها، کاربرد سطحی اصلاح کننده‌ها برای کنترل میزان تبخیر توصیه می‌شود.