مقایسه توانایی شنوایی فضایی در افراد جوان و سالمندان دارای شنوایی هنجار و اختلال درک گفتار در نویز
نویسندگان
1 استادیار گروه شنوایی شناسی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2 استادیار، گروه شنوایی شناسی ، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران و مرکز تحقیقات علوم توانبخشی، گروه شنوایی شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
3 استادیار، مرکز تحقیقات توانبخشی عضلانی-اسکلتی، گروه آموزشی شنوایی شناسی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران
4 استادیار، مرکز تحقیقات شنوایی و گفتار، گروه آموزشی شنوایی شناسی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران
doi
10.22037/jrm.2018.110959.1653چکیده
مقدمه و اهداف امروزه سالمندی تاثیرات عملکردی محسوسی بر فرآیندهای پردازشی شنوایی مانند پردازش فضایی شنوایی میگذارد که بارزترین جلوه آن اختلال درک گفتار در نویز میباشد. هدف از مطالعه حاضر مقایسه توانایی پردازش شنوایی فضایی در افراد جوان و سالمند است. مواد و روش ها در مطالعه حاضر 20 بزرگسال جوان 18 تا 28 ساله با شنوایی هنجار و 20 سالمند 60 تا 70 ساله (11 مرد و 9 زن) با شنوایی هنجار و اختلال درک گفتار در نویز بر اساس معیار ورود وارد مطالعه شدند. توانایی پردازش فضایی با استفاده از نسخه فارسی پرسشنامه شنوایی فضایی (P-SHQ) در دو گروه مقایسه گردید. یافته ها مقایسه میانگین امتیازات با استفاده از آزمون t مستقل نشان میدهد که تفاوت معناداری بین دو گروه در میانگین امتیازات خردهمقیاس درک گفتار در نویز-سکوت، جهتیابی و همچنین امتیاز کلی پرسشنامه وجود دارد. جنسیت بر نتایج مطالعه تاثیری نداشت. نتیجه گیری به نظر میرسد امتیازات کمتر سالمندان دارای شنوایی هنجار در پرسشنامه شنوایی فضایی نسبت به جوانان، به معنای عملکرد ضعیف آنها در پردازش فضای شنوایی است. نتایج مطالعه حاضر از تأثیر سن بر پردازشهای فضایی شنوایی مانند جهتیابی و درک گفتار در نویز حمایت میکند.