آنالیز شاخصهای ارزیابی فلزهای سنگین آب سواحل جنوبی دریای خزر(پایش سال 1400)
نویسندگان
1 گروه مهندسی محیطزیست، پژوهشکده محیطزیست، جهاد دانشگاهی، رشت، ایران
2 مرکز ملی مطالعات و تحقیقات دریای خزر، موسسه تحقیقات آب، تهران، ایران
doi
10.22059/ijswr.2024.366067.669586چکیده
دریای خزر بهعنوان بزرگترین دریاچه جهان، از جنبههای مختلف اقتصادی، اجتماعی، گردشگری و محیط زیستی دارای اهمیت بسیار است. در همین راستا، پایش کیفیت آب سواحل جنوبی دریای خزر به منظور بررسی آن بر طبق استانداردهای ملی و بین المللی و کنترل آلودگیهای احتمالی نوار ساحلی ایران از اهمیت ویژهای برخوردار است. بنابراین، کیفیت آب از نظر مقدار فلزهای سنگین توسط مرکز ملی مطالعات و تحقیقات دریای خزر با استقرار 14 ایستگاه در نوار ساحلی از میانکاله تا آستارا مطالعه گردید. در این مطالعه غلظت عنصرهای فلزی و غیر فلزی سنگین و خطرناک در عمقهای یک و هفت متر از ایستگاه فرحآباد تا لیسار و در دو عمق یک و چهار متر در ایستگاههای میانکاله و آستارا با روش ICP-MSاندازهگیری و شاخصهای ارزیابی فلزات سنگین، شاخص درجه آلودگی، شاخص آلودگی فلزات سنگین و ضریب همبستگی اسپیرمن نیز بر طبق دادههای غلظت محاسبه شد. نتایج بدست آمده نشان میدهد که میانگین غلظت فلزات سنگین و خطرناک (ppm 37/2),B (ppb 9/24)Ba و (ppb 3/18)Zn در عمق یک متر و (ppm 44/2),B (ppb 5/26)Zn و (ppb 5/17)As در عمق هفت متر بیشترین غلظت ثبت شده در ایستگاههای پایش میباشند. با توجه به دادهها، بیشترین مقدار شاخص ارزیابی (58/1)، شاخص درجه آلودگی(96/5-) و شاخص آلودگی (49/68) فلزات سنگین به ترتیب در عمقهای هفت متر ایستگاه فرحآباد، عمق یک متر ایستگاه فریدونکنار و عمق یک متر ایستگاه میانکاله بدست آمد.