فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: امروزه چاقی و اضافه وزن به عنوان یکی از دلایل بروز خیلی بیماری‌ها شناخته شده است. هدف از این پژوهش تاثیر تمرینات استقامتی، مقاومتی و ترکیبی بر بیان ژن HIF1، سطوح پلاسمایی PGC1a و ترکیب بدن مردان سالمند دارای اضافه وزن بود.موادوروش ها: آزمودنی‌های این پژوهش 40 مرد سالمند دارای اضفه وزن بودند که به صورت تصادفی به چهار گروه استقامتی (12 نفر)، گروه تمرین مقاومتی (12نفر)، گروه تمرین ترکیبی (12نفر) و کنترل (12 نفر) با دامنه سنی 42/3 ± 75/60 (سال)، وزن 84/2 ± 06/92 (کیلوگرم)، قد 25/3 ± 73/1 (متر)، شاخ توده بدن (کیلوگرم/متر2) 59/1 ± 51/30 ، درصد چربی 40/1 ± 38/28 تقسیم شدند. گروه تمرین مقاومتی (60تا80%1RM)، گروه تمرین استقامتی (60تا75%VO2max) و گروه تمرین ترکیبی، تمرینات مربوط به خود را به مدت هشت هفته و 3 جلسه در هفته انجام دادند. به منظور اندازه‌گیری بیان ژن HIF1 در گلبول‌های سفید خون از روش PCR Real-time- و سطوح پلاسمایی PGC1a از روش الایزا استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از آزمون آماری تحلیل واریانس یک‌طرفه و تست تعقیبی بونفرونی در سطح معنی داری 05/0 استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد که هر سه نوع تمرین افزایش ‌معنی‌داری در بیان ژن HIF1(001/0=P)، افزایش PGC1a (001/0=P)، کاهش معنی‌دار توده چربی (001/0=P) و کاهش معنی‌دار شاخص توده بدن(001/0=P) در مقایسه با گروه کنترل شدند اما بین گروه‌های تجربی تفاوت معنی‌‌داری وجود نداشت.نتیجه گیری: بر اساس یافته‌ها به نظر می‌رسد تمرینات استقامتی، مقاومتی و ترکیبی باعث افزایش فاکتورهای مرتبط با سلامتی افراد سالمند می‌گردد.