محیط رسوبی، نوسانات سطح آب دریا و سازوکار اختلاط در نهشتههای مخلوط سیلیسی آواری-کربناته سازند قم در برش دستجرد (جنوب خاور تفرش)
نویسندگان
1 گروه حوضههای رسوبی و نفت، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران
2 گروه حوضههای رسوبی و نفت، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهیدبهشتی، تهران، ایران
3 مدیریت و اکتشاف نفت، تهران، ایران
doi
10.22071/gsj.2022.334281.1988چکیده
سازند قم با سن الیگوسن- میوسن که به دلیل داشتن ذخایر هیدروکربوری در برخی از مناطق حائز اهمیت است، در برش دستجرد بهصورت توالی مخلوط سیلیسی آواری-کربناته با ستبرای ۳۳۰ متر بهطور ناپیوسته و همشیب بر روی سازند سرخ زیرین و بهصورت ناپیوسته در زیر سازند سرخ بالایی برونزد دارد. در این مطالعه، نهشتههای مورد نظر جهت بررسی سنگنگاری، ریزرخساره و محیط رسوبی و همچنین تغییرات سطح آب دریا و سازوکار اختلاط مورد مطالعه قرار گرفتند. بر مبنای فراوانی و توزیع اجزای اسکلتی و دیگر اجزای موجود در نهشتههای کربناته سازند قم در برش مورد مطالعه، شش ریزرخساره وابسته به سه کمربند دریای باز، سد و لاگون مرتبط با یک رمپ کربناته شناسایی شد. اختلاط و دورگه شدن نهشتههای کربناته سازند قم با مقادیر متفاوتی از سیلیسی آواری در اندازه ماسه و سیلت، در موقعیتهای مختلف از ستبرای این سازند و نیز گستره جانبی آن، به فعالیتهای متناوب زمینساختی و فرسایش سنگهای کهنتر منطقه مانند سازند سرخ پایینی و آتشفشانهای پالئوژن مرتبط است که در حوضه پشت کمان از یک سیستم فرورانش نهشته شده است. بر اساس نتایج حاصل از مطالعات ریزرخساره در نهشتههای برش مورد مطالعه، دو چرخه تغییرات سطح آب تمایز داده شد که رسوبگذاری چرخه اول با ناپایداری کف حوضه و نوسانات سطح نسبی آب دریا همراه بوده که با اوج گرفتن فعالیتهای زمینساختی منطقه به نهشت ستبرایی از ماسهسنگ منتهی میشود و چرخه دوم با پایداری بیشتر حوضه همراه است و در نهایت به کمژرفا شدن حوضه میانجامد.