کاربرد تئوری محلول جذب شده ایده آل برای بررسی جداسازی گازهای دی اکسید کربن/ نیتروژن بر روی کربن متخلخل دوپه شده با نیتروژن تهیه شده از نانوپلی انیلین
نویسندگان
1 دکترا، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران
2 استاد، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل، بابل، ایران
doi
/amnc.2020.8.32.1چکیده
در این مطالعه کربن متخلخل دوپه شده با نیتروژن با استفاده از پلیمر پلی آنیلین به عنوان پیش ساز و عامل فعالساز KOH در دمای فعالسازی °C 800 سنتز شد. ساختار پلیمر و جاذب سنتز شده به وسیلهی میکروسکوپ نیروی اتمی، آنالیز جذب-واجذب نیتروژن، طیفسنجی مادونقرمز و میکروسکوپ الکترونی روبشی مورد ارزیابی قرار گرفت. جذب سطحی هر یک از گازهای CO2 و N2 به صورت جداگانه بر روی جاذب بررسی شده و نتایج حاصل با ایزوترم سیپس مورد برازش قرار گرفت. سطح ویژه جاذب سنتز شده m2/g 723 و میزان جذب CO2 در شرایط فشار 1بار و دمای K 298 مقدار mmol/g 90/1 بوده است. گزینشپذیری CO2 نسبت به N2 ( ) با استفاده از تئوری محلول جذب شده ایده آل و بر روی کربن فعال دوپه شده در شرایط فشار 1بار، دمای K 298و ترکیب درصد CO2: N2= 50:50 مقدار 02/3 به دست آمده است. با استفاده از رابطه کلازیوس-کلاپیرون گرمای ایزواستریک محاسبه شد و نتایج بدست آمده گرمازا بودن و نیز جذب فیزیکی فرایند جذب سطحی گازها را تأیید میکند. همچنین مقادیر بیشتر گرمای جذب برای گاز CO2، برهمکنش قویتر میان مولکولهای آن با سطح جاذب دوپه شده با نیتروژن را نشان می دهد. نتایج حاصل از میزان جذب گاز و نیز گرمای جذب نشان داد که جاذب سنتز شده می تواند به عنوان جاذبی مطلوب در فرایندهای سیکلی مانند فرایند PSA کاربرد داشته باشد.