بررسی شکنندگی لرزه ای قاب های فولادی مهاربندی واگرا با لینک قائم دارای اتصال پیچی شکاف دار

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران

2 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران

3 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
10.22065/jsce.2024.422638.3253
چکیده

دستگاه‌های کنترل غیرفعال مقدار قابل‌توجهی از انرژی ورودی زلزله را اتلاف می‌کنند و در نتیجه تقاضای لرزه‌ای برای اعضای سازه را کاهش می‌دهند و به دلیل هزینه نسبتاً پایین نصب، نگهداری و سادگی در صنعت مهندسی عمران پراستفاده هستند. یک میراگر اصطکاکی از نوع اتصال پیچی شکاف‌دار، این توانایی را دارد که عملکرد انعطاف‌پذیر بیشتری را به‌واسطه لغزش اصطکاکی حین بارهای سیکلی دینامیکی و استاتیکی در مقایسه با تسلیم میراگرهای جاری‌شونده، فراهم آورد. هدف از این پژوهش بررسی رویکرد احتمالاتی و شکنندگی لرزه‌ای سازه‌ها در حضور اتصال پیچی شکاف‌دار به همراه تیر پیوند قائم و مقایسه آن با حالت بدون اتصال پیچی شکاف‌دار می‌باشد. در این مطالعه با انجام تحلیل دینامیکی فزاینده به ‌کمک 22 جفت رکورد زلزله‌ حوزه دور برمبنای دستورالعمل FEMA P-695 بر روی سه نوع سازه فولادی 4، 8 و 12 طبقه که در محیط نرم‌افزار اپنسیس مدل‌سازی شده است، به بررسی شکنندگی لرزه‌ای در سطوح خرابی مختلف، حاشیه ایمنی سازه و نیز احتمال وقوع فروریزش سازه مهاربندی واگرا با وجود اتصال پیچی شکاف‌دار و عدم وجود آن پرداخته ‌شده ‌است. پژوهش انجام‌گرفته نشان از کاهش پاسخ سرعت و برش پایه سازه در هنگام استفاده از اتصال پیچی شکاف‌دار دارد. نتایج به این موضوع دلالت دارند که میراگر اصطکاکی استفاده‌شده منجر به بهبود شکنندگی ‌لرزه‌ای و افزایش حاشیه ایمنی فروریزش می‌گردد، که می‌توان به افزایش 20 درصدی این مقدار در سازه 12 طبقه اشاره نمود، همچنین احتمال وقوع خرابی سازه در مقابل سازه مهاربندی واگرا بدون میراگر به‌طور متوسط 35 درصد کاهش یافته است.