ساختار سامانه گسلی فغان شاهدی بر جنبششناختی سنوزوییک پسین در شمال بلوک لوت، ایران مرکزی
نویسندگان
1 گروه زمین شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 گروه زمینشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشکده زمینشناسی، پردیس علوم، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22071/gsj.2021.287830.1910چکیده
سامانه گسلی فغان، با طولی بالغ بر 180 کیلومتر، متشکل از پهنهای از گسلها و با راستای تقریباً خاوری- باختری در مرز شمالی بلوک لوت و جنوب گسل دورونه قرار دارد. اثر عملکرد این سامانه گسلی ضمن برونزد واحدهای سنگی پالئوزوییک و مزوزوییک، موجب قطع و جابهجایی واحدهای کنگلومرایی- ماسهسنگی نئوژن و آبرفتهای کواترنری نیز شده است. با توجه به جایگاه زمینساختی سامانه گسلی فغان، تحلیل دقیق سازوکار و موقعیت محورهای تنش برآورد شده عامل گسلخوردگی آن دادههای مناسب بر جنبششناختی سنوزوییک پسین بلوک لوت را ارائه مینماید. نتایج بهدست آمده از چنین تحلیلی در این مطالعه نشان میدهد که این سامانه از پهنهای از گسلهای اصلی با سازوکار غالب راستالغز راستبر با روند خاوری- باختری و گسلههای کوچکتر چپبر، راستبر و شیب لغز بهصورت گسلهای ریدل تشکیل شده است. بر همین اساس سامانه گسلی فغان و به عنوان یکی از پهنههای گسلی بنیادین در شمال بلوک لوت در بازه زمانی سنوزوییک پسین همانند پهنه گسلی کوه سرهنگی، موجب تقسیمشدگی دگرریختی بلوک لوت شده است. در نتیجه سامانه راستالغز راستبر گسل فغان ضمن جدا کردن ریزبلوکهای بردسکن- کاشمر و گناباد از یکدیگر، موجب انتقال دگرریختی مابین بلوک اصلی لوت و ریزبلوکهای حاشیهای شمالی آن بهصورت فرار درون ورقی شده است.
