بهینه‌سازی جداگر آونگی اصطکاکی سه‌گانه با استفاده از روش کریجینگ به عنوان مدل جایگزین تحت زلزله‌ی ال‌سنترو

نویسندگان

1 دانشیار،دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران

2 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران.

3 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
10.22065/jsce.2024.421572.3246
چکیده

جداگر آونگی اصطکاکی سه‌گانه نوعی از جداگرهای انطباق‌پذیر است که می‌تواند در برابر زلزله‌های متفاوت سختی و میرایی متغیری از خود نشان دهد. بنابراین نیاز به بهینه سازی پارامترهای موثر این جداگر برای دستیابی به عملکرد مطلوب قابل توجه است. در این تحقیق، از الگوریتم استراتژی تکاملی انطباق ماتریس کوواریانس برای بهینه سازی پارامترهای موثر جداگر آونگی اصطکاکی سه‌گانه به منظور کمینه کردن حداکثر جابجایی نسبی بین طبقات و شتاب سقف در دو فرآیند بهینه سازی مجزا استفاده شده است. از آنجایی که بهینه سازی مدل های پیچیده از نظر محاسباتی زمان بر است، جایگزینی پاسخ های واقعی مدل اجزای محدود با مدل های جایگزین مقرون به صرفه منجر به صرفه جویی در زمان می شود. در این مقاله، تحلیل سازه با استفاده از یک مدل غیرخطی پیاده‌سازی شده در نرم‌افزار OpenSees انجام می‌شود که فرآیند بهینه‌سازی را زمان‌بر و از نظر محاسباتی گران می‌کند. برای پرداختن به این چالش، مدل کریجینگ به عنوان جایگزینی برای محاسبات تحلیل المان محدود لازم برای محاسبه پاسخ‌ها، یعنی حداکثر جابجایی نسبی بین طبقات و شتاب سقف، استفاده شده است. نتایج بهینه‌سازی با استفاده از ترکیب الگوریتم CMA-ES و مدل جایگزین با بهینه‌سازی با استفاده از الگوریتم ژنتیک مقایسه گردیده است. یافته ها نشان می دهد که با استفاده از مدل کریجینگ به عنوان مدل جایگزین برای بهینه سازی، جابجایی نسبی بین طبقات را تا 66.39 درصد و شتاب سقف را 12.28 درصد کاهش یافنه است. علاوه بر این، هزینه های محاسباتی نیز بیش از 84٪ کاهش می یابد.