فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف تغییرات بیومکانیکی و نقص‌های حسی-حرکتی در افراد مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا گزارش شده است. با این وجود اطلاعات کمی در مورد ارتباط بین الگوهای عملکرد حرکتی و عملکرد حسی-حرکتی در افراد مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا وجود دارد. هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی ارتباط بین نقص‌های حرکتی مرتبط با الگوهای عملکرد حرکتی با عملکرد حسی-حرکتی در ورزشکاران دانشگاهی دارای بی‌ثباتی مزمن مچ پا بود. مواد و روش‌ها تعداد ۴۰ ورزشکار دانشگاهی مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا داوطلب شرکت در تحقیق بودند. به منظور ارزیابی نقص‌های حرکتی، از ۳ الگوی عملکردی اسکات بالای سر، اسکات بالای سر با بالا آوردن پاشنه و اسکات تک‌پا استفاده و بر اساس سیستم Fusionetics، امتیازدهی شدند. عملکرد حسی-حرکتی با استفاده از آزمون‌های کنترل پاسچر ایستا و پویا، دامنه حرکتی دورسی فلکشن مچ پا، حس عمقی مفصل مچ پا و قدرت عضلانی مچ پا ارزیابی شد. به منظور بررسی ارتباط بین ارزیابی‌های عملکرد حرکتی و عملکرد حسی-حرکتی از آزمون‌های همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه استفاده شد (۰۵/۰P<). یافته‌ها نتایج نشان داد که ورزشکاران دانشگاهی دارای بی‌ثباتی مزمن مچ پا، به ترتیب دارای کیفیت اجرای ضعیف (۱/۱۴±۱/۲۰ ٪)، متوسط (۴/۱۷±۳/۵۲ ٪) و خوب (۴/۱۹±۱/۸۰ ٪)، در اجرای اسکات تک‌پا، اسکات بالای سر و اسکات بالای سر با بالا آوردن پاشنه بودند. بلند شدن پاشنه پا از زمین (۵۰٪) و والگوس زانو (۷۰٪)، نقص‌های حرکتی شایع اندام تحتانی در اسکات بالای سر و اسکات تک‌پا در افراد مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا بودند. همچنین همبستگی معناداری بین برخی آزمون‌های عملکردی با برخی عملکردهای حسی-حرکتی و بین برخی نقص‌های حرکتی با برخی عملکردهای حسی-حرکتی مشاهده شد (۰۵/۰≥P). علاوه بر این برخی نقص‌های حرکتی از روی برخی آزمون‌های حسی-حرکتی پیش‌بینی شدند (۰۵/۰P<). نتیجه‌گیری از یافته‌های تحقیق حاضر می‌توان نتیجه‌گیری کرد که ورزشکاران دانشگاهی مبتلا به بی‌ثباتی مزمن مچ پا دارای نقص‌های حرکتی در ارزیابی‌های عملکرد حرکتی بودند. همچنین همبستگی معنا‌داری بین برخی ارزیابی‌های عملکرد حرکتی و برخی عملکردهای حسی-حرکتی وجود داشت و همچنین می‌توان بر اساس ارزیابی‌های عملکرد حسی-حرکتی برخی نقص‌های حرکتی را پیش‌بینی کرد.