برتری روش میانگین متحرک مرتبه سوم نسبت به روش میانگین متحرک مرتبه دوم جهت تخمین شکل و ژرفای بیهنجاریهای مغناطیسی مدفون
نویسندگان
1 گروه علوم زمین، دانشکده علوم و فناوریهای همگرا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 گروه علوم زمین، دانشکده علوم و فناوریهای همگرا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
3 گروه علوم زمین، دانشکده علوم و فناوریهای همگرا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
4 گروه علوم زمین، دانشکده علوم و فناوریهای همگرا، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
10.22071/gsj.2021.297803.1926چکیده
روشهای ژئوفیزیکی برای مطالعه ویژگیهای میدانهای فیزیکی قابل انتشار ناشی از بیهنجاریهای داخل زمین بنیان نهاده شدهاند. در مطالعات ژئوفیزیکی معمولاً هدف آشکارسازی ناهمگنیهای داخل زمین با استفاده از کمیتهای فیزیکی اندازهگیری شده در سطح زمین است. ژئوفیزیک میکوشد ساختمان داخلی زمین و ویژگیهای آن را با استفاده از چنین دادههایی بازسازی کند. تحقیق حاضر که به روش میانگین متحرک مرتبه سوم معروف است، حل یک مسئله وارون برای برآورد همزمان شکل و ژرفای بیهنجاریهای مغناطیسی باقیمانده میباشد که با مدلسازی مصنوعی بر روی اشکال هندسی مختلف کارایی این روش را نسبت به روش میانگین متحرک مرتبه دوم نشان میدهد. همچنین عملکرد این روش با نمونهای از عملیات برداشت صحرایی در سایت ژئوفیزیک سازمان زمینشناسی اعتبارسنجی میشود. این روش، یک رابطه غیرخطی بین ژرفا و فاکتور شکل بیهنجاری با طول پنجرههای متوالی در هفت نقطه محاسبه میکند. نتایج نشان داد، با توجه به تعداد جملات ریاضی بیشتر، برای دادههای بدون نوفه بسیار دقیق و برای دادههای نوفهای با درصد خطای کمتر و آستانه نوفه بالاتر، از دقت بیشتری نسبت به روش میانگین متحرک مرتبه دوم برخوردار است. همچنین این روش برای دادههای مغناطیسی واقعی نیز تطابق خوبی (5 درصد خطای برآورد ژرفا) از خود نشان داد.