اثر شوری خاک بر معدنی شدن نیتروژن در حضور و عدم حضور کلش گندم در سه خاک با کلاس بافتی متفاوت
نویسندگان
1 گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2 بخش آزمایشگاه ها، موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
3 بخش تحقیقات حاصلخیزی خاک و تغذیه گیاه، موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
4 دانشجوی دکترای شیمی و حاصلخیزی خاک، گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی،
5 بخش تحقیقات بیولوژی خاک، موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،کرج، ایران
doi
10.22059/ijswr.2023.366817.669589چکیده
این مطالعه بهمنظور بررسی اثر شوری خاک بر معدنی شدن نیتروژن در حضور و عدم حضور کلش گندم درسه خاک با کلاس بافتی رسی، لومی و شنی لومی در شرایط آزمایشگاهی بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با فاکتورهای شوری (1، 10، 20 و 30 دسیزیمنس بر متر)، کلش گندم (صفر و 2 درصد وزنی با 5/89=C/N) و زمان (روزهای 2، 5، 12، 20، 28، 37، 46، 53، 64، 73، 85 و90) در 3 تکرار اجرا شد. نمونه خاکهای زراعی مناطق مختلف ایران بررسی و سه خاک با شوری پایین (1/1-84/0 دسیزیمنس بر متر) و کربن آلی کم (98/0-22/0 درصد) انتخاب شدند. آزمایش نتایج بدست آمده نشان داد که در هر سه نوع خاک غلظت آمونیوم و نیترات در تیمار بدون کلش بیشتر از تیمار دارای کلش بود. در تیمار دارای کلش یک روند کاهشی اولیه در مقدار آمونیوم و نیترات برای هر سه خاک وجود داشت ولی پس از مدت زمانی، مقدار آمونیوم و نیترات خاک روند افزایشی و بازگشت به مقدار اولیه را نشان داد. با افزایش سطح شوری خاک، مقدار آمونیوم خاک در خاکهای رسی و شن لومی، افزایش یافت در حالیکه در خاک لوم کاهش یافت. مقدار نیترات در هر سه نوع خاک با افزایش سطح شوری، روند کاهشی نشان داد. بطورکلی یافتههای این تحقیق نشان داد که حضور کلش در خاک میتواند اثرات منفی غلظتهای بالای نمک را بر معدنی شدن نیتروژن تعدیل کرده و از تلفات آن بکاهد.