بررسی کاربرد اسید هومیک و سطوح مختلف آبیاری بر برخی ویژگی‌های فیزیکی، شیمیایی و بیولوژی خاک در کشت فلفل دلمه‌ای

نویسندگان

1 گروه علوم و مهندسی خاک دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

2 گروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان،خرم آباد، ایران

3 گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران،

4 گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران

doi
10.22059/ijswr.2023.365880.669582
چکیده

اسید هومیک می‌تواند با بهبود ساختمان خاک و نگه‌داری آب در خاک، سبب بهبود جذب آب توسط گیاهان شود. این ویژگی سبب شده تا کاربرد اسید هومیک در خاک‌های مناطق خشک مورد توجه قرار بگیرد. بر این اساس مطالعه‌ی حاضر با هدف بررسی اثر همزمان اسید هومیک و کم‌آبیاری بر ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی و بیولوژیکی خاک زیر کشت فلفل دلمه‌ای به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه سطح اسید هومیک صفر (HA0))، 2 (((HA20 و 4 (HA40) گرم بر گلدان) و چهار سطح آبیاری (60 (L60)، 80 (L80)، 100 (L100) و 120 ((L120 درصد از تخلیه رطوبتی خاک)، در گلخانه‌ی تحقیقاتی دانشگاه پیام نور بجنورد به صورت گلدانی با چهار تکرار انجام شد. نتایج نشان داد تیمارهای L80HA40، L100HA40 و L120HA40 بیشترین تاثیر را در بهبود خصوصیات فیزیکی خاک نظیر AS (پایداری خاکدانه)، و کاهش PAD (در صد تخریب خاکدانه‌ها) داشتند. همچنین با افزایش میزان اسید هومیک، فعالیت آنزیم‌های اوره‌آز، فسفاتاز اسیدی و قلیایی در تیمار L80 افزایش و در تیمارهای L100 و L120 کاهش یافت. بنابراین بیشترین مقدار آنزیم‌های اوره‌آز، آلکالین فسفاتاز و اسید فسفاتاز، (678/98 μg NH4+-N g-1 dry soil 2h-1) ، 54/845 و 30/671 (µg PNP g−1 dry soil h−) در L80H40 مشاهده شد که به ترتیب 6/4، 9/5، 8/2 و 0/6 برابر بیشتر از تیمار L60HA0بودند، با افزایش مقدار اسید هومیک و افزایش سطوح آبیاری تا L100، مقادیر تنفس افزایش و سپس در L120 کاهش یافتند، با این وجود فعالیت میکروبی و به دنبال آن تنفس در L80 با L100 تفاوت معنی‌داری نداشتند.