فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه و اهداف با بالا رفتن سن مشکلات نیز افزایش می­یابد و سالمندان را در سطوح مختلف تحت تاثیر قرار می­دهد. سالمندی با کاهش ظرفیت فیزیولوژیکی و عملکردی در ارتباط است که می­تواند باعث افزایش ناتوانی، کاهش تعادل و افتادن شود؛ بنابراین هدف تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرینات ترکیبی (قدرتی و کششی) بر تعادل, خطر سقوط و کیفیت زندگی مردان سالمند می­باشد. مواد و روش­ ها مطالعه حاضر از نوع نیمه‌تجربی بوده و شرکت‌کنندگان آن شامل مردان سالمند سالم (سن 95/6±64/65) در شهرستان رشت بودند. مطالعه بر روی 28 نفر از مردان که دارای معیارهای ورود به پژوهش بودند و به ‌روش نمونه‌گیری در دسترس برای پژوهش انتخاب شدند، انجام گردید. در این تحقیق برای اندازه‌گیری تعادل ایستا و پویا به ‌ترتیب از آزمون شارپندرومبرگ (با چشمان باز و بسته) و آزمون زمان برخاستن و رفتن، خطر سقوط با پرسش­نامه تعادلی برگ و کیفیت زندگی با پرسش­نامه لیپاد استفاده شد. آزمون‌ها بعد از برنامه تمرینی اجرا شد. تحلیل آماری داده‌ها با استفاده از آزمون t مستقل (در سطح معناداری 005/0P<) انجام شد. یافته‌ها یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد که تمرینات ترکیبی به‌ مدت 8 هفته در مقایسه با گروه کنترل، بر تعادل ایستا با چشم باز (009/0=P)، تعادل ایستا با چشم بسته (001/0=P) و پویا (025/0=P)، خطر سقوط (004/0=P) تأثیر معناداری دارد. نتیجه‌گیری به ‌نظر می‌رسد تمرینات ترکیبی (قدرتی و کششی) می­تواند بر تعادل و خطر سقوط سالمندان تأثیر مثبت بگذارد، اما تاثیر معناداری بر کیفیت زندگی آنها ندارد.