مقایسه الگوی استفاده از زمان کودکان 7 تا 12 ساله دچار فلج مغزی و همسالان بهنجارشان
نویسندگان
1 دکترای کاردرمانی، گروه آموزشی کاردرمانی، استادیار و عضو هیات علمی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، گروه آموزشی کاردرمانی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترای کاردرمانی، گروه آموزشی کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
3 دکترای آمار زیستی، گروه آموزشی آمار و کامپیوتر، استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد کاردرمانی، گروه کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
5 دکترای کاردرمانی، گروه آموزشی کاردرمانی، دانشکده علوم سلامتی، دانشگاه کویت، مرکز تحقیقات توانبخشی اعصاب اطفال، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
6 دانشجوی دکترای کاردرمانی، گروه آموزشی کاردرمانی، دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
doi
10.22037/jrm.2017.110608.1409چکیده
مقدمه و اهداف الگوی استفاده از زمان، یک شاخهی تعریفشده در کاردرمانی و مطالعات علم کار است. به نظر میرسد که کودکان، جمعیت در خطر عدم توازن کاری باشند که زمان کمتری را در فعالیتهای همراه با تحرک صرف میکنند. هدف پژوهش حاضر، مقایسهی الگوی استفاده از زمان در کودکان دچار فلج مغزی با کودکان بهنجار است. مواد و روش ها مطالعه حاضر از نوع تحلیلی، مقطعی-مقایسهای بود. 28 کودک هنجار و 28 کودک دچار فلج مغزی که از نظر سن، جنس و وضعیت اجتماعی و اقتصادی همسان شده بودند، در 2 روز تعطیل و غیرتعطیل بررسی شدند. جمعآوری اطلاعات با استفاده از گاهنگار زمان، یرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، سیستم طبقهبندی حرکات درشت و سیستم طبقهبندی توانایی دستی صورت گرفت. از آزمون t مستقل، برای تحلیل دادهها در SPSS22، استفاده گردید. یافته ها آنالیز آماری، تفاوت معناداری را در حوزههای استراحت وخواب، تحصیل و بازی در روز غیرتعطیل، تفریح در روز تعطیل و فعالیتهای روزمرهی زندگی در هر دو روز تعطیل و غیرتعطیل (05/0<P) نشان داد. کودکان دچار فلج مغزی در حوزهی فعالیتهای روزمرهی زندگی نیازمند صرف زمان زیادی هستند و در حوزههای خواب و بازی و تفریح، زمان کمتری را صرف میکنند، اما در سایر حوزهها تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0<P). نتیجه گیری مطالعه حاضر نشان داد کودکان دچار فلج مغزی در برخی از حوزههای کاری نیازمند صرف زمان بیشتری هستند. افزایش مشارکت کودکان دچار فلج مغزی در حیطههای فعالیتهای روزمرهی زندگی، تحصیل، خواب، بازی و تفریح نیازمند توجه بیشتر به موضوع استفاده از زمان است.
