شکل پذیری عصبی در مسیر شنوایی بالا به پایین: آزمون سطح پذیرش نویز، انعکاسی از اثرات یادگیری درکی در شکل پذیری عصبی ناشی از تجربه در بزرگسالان با شنوایی هنجار

نویسندگان

1 دکترای تخصصی شنوایی‌شناسی، استادیار گروه شنوایی شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران

2 کمیته پژوهشی دانشجویان، دانشجوی کارشناسی ارشد شنوایی‌شناسی، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران

3 استاد آمار زیستی، گروه علوم پایه، دانشکده علوم توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران

doi
10.22037/jrm.2017.110777.1522
چکیده

مقدمه و اهداف در سیستم شنوایی، وزوز و عملکرد بهینه درک گفتار در نویز مثال­هایی از شکل­پذیری منفی و مثبت است که به ترتیب ناشی از افت شنوایی حسی-عصبی و تجارب زندگی مواجهه با محرکات پیچیده­تر و یادگیری است. شکل­پذیری مثبت در نتیجه محرکات حسی و مهارت­های یادگرفته­شده اتفاق می­افتد. فرآیند شکل­پذیری در سیستم عصبی شنوایی می­تواند در مسیرهای صعودی یا نزولی دیده شود. مواد و روش ­ها در مطالعه حاضر شکلی از آن در مسیرهای شنوایی بالا به پایین بررسی و بحث می­شود. برای این منظور آزمون سطح پذیرش نویز روی 60 نفر (27 زن و 33 مرد) با شنوایی هنجار انجام شد. افراد شرکت­کننده در مطالعه به یکی از دو گروه زیر تقسیم شدند: افراد با تجربه شغلی درک گفتار در نویز و بدون تجربه شغلی درک گفتار در نویز. یافته­ ها نتایج نشان داد که گروه مورد آزمون (افراد با تجربه شغلی درک گفتار در نویز) به طور معناداری از نظر آماری امتیازات آزمون سطح پذیرش نویز آنها پایین­تر و امتیازات سطح نویز زمینه­ای بالاتری در مقایسه با گروه کنترل داشتند. نتیجه­ گیری با استفاده از آزمون سطح پذیرش نویز، اختلافات در توانایی افراد برای تحمل مقادیر متغیر نویز زمینه و عملکرد درک گفتار در نویز به عملکرد سیستم شنوایی وابران آنها نسبت داده می­شود. بنابراین این گونه می­توان نتیجه گرفت که کار کردن در مکان­های شلوغ به خاطر ماهیت شغل فرد می­تواند در اختلافات در عملکرد درک گفتار در نویز تاثیر بگذارد.