فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این مقاله، تخمین حداکثر جابه‌جایی هدف و عملکرد سازه در سطوح مختلف آسیب تحت تحلیل بار افزاینده دینامیکی (IDA) مبتنی بر مدل شاخص آسیب پارک - آنگ است. روش مذکور بر مبنای تلاقی منحنی ظرفیت پوش‌آور با منحنی تقاضای خطر لرزه‌ای، موسوم به روش N2، و توسعه منحنی بار افزاینده مبتنی بر انرژی، موسوم به IN2، تا قبل از فروریزش است. ازاین‌روی نسبت شتاب پاسخ غیرخطی مبتنی بر شاخص خرابی در دوره تناوب و سطوح مختلف آسیب برای توسعه طیف‌های غیرالاستیک از طیف‌های الاستیک تعیین شد. سپس، به ایجاد ارتباط بین ضریب کاهش مقاومت (R)، شاخص خرابی در سطوح مختلف، و دوره تناوب سازه (R-DI-T) برای پیش‌بینی جابه‌جایی هدف در سطح آسیب موردنظر معروف به نقطه عملکرد پرداخته شد. لازم به ذکر است که روابط پیشنهادی برای تخمین نسبت شتاب پاسخ غیرخطی و ارتباط R-DI-T بر اساس رگرسیون غیرخطی ارائه گردید. بررسی نتایج بر روی پنج مدل، شامل دوپایه پل بتن مسلح صحت سنجی شده، و سه سازه فولادی قاب خمشی 1، 7، و 10 طبقه نشان داد که روش تخمینی در سطح خرابی موردنظر به‌خوبی و با خطای کمتر از 20 درصد نسبت به میانگین پاسخ‌های به‌دست‌آمده از تحلیل تاریخچه زمانی قابل برآورد است. علاوه بر این، مقایسه نمودار بار افزاینده در روش تخمینی و تحلیل تاریخچه زمانی نشان داد که اختلاف نتایج بیش از 20 درصد نیست.